| Homepage |
Argentinië en Chili |
|
|
|
||
|
|
||
|
|
|
|
|
Dit verslag is een onderdeel van de wereldreis die op 29 oktober 2006 in Australië begon |
| Nat aan het eind van de wereld! 18-2-07 Na een goede nacht in de bus komen we ´s morgens aan in Rio Gallegos. In de bus zaten ook onze Duitse vrienden Charlotte en Susanne die we ontmoet hadden tijdens de Peninsula Valdes tour. |
| We gaan met een collectivo (plaatselijke bus) naar het centrum en spreken
af om samen te gaan lunchen. Erg gezellige middag met de Duitse meiden en we
spreken gelijk af om samen een taxi te delen naar de bus terminal morgenochtend
om de bus naar Ushuaia te nemen. We komen elkaar zo dus al een paar dagen tegen.
´s Avonds eten Em en ik in een plaatselijk restaurantje waar 2 tv´s staan (zoals in alle restaurants hier) om toch maar niets te hoeven missen van alle voetbal op tv! Dit keer is er live Copa Libertadores op en de eigenaar schreeuwt af en toe lekker mee. Het hele restaurant hangt vol posters en kranteknipsels van Boca Juniors, erg leuk tentje en we zijn de enige toeristen. De volgende morgen dus met de Duitse dames in de taxi en daarna op weg naar Ushuaia. Al na 45 minuten komen we aan bij de grens. Dan begint de routine van de dag; eerst de Argentijnse kant. |
|
| De buschauffeur verzamelt alle paspoorten en verdwijnt naar binnen om pas na 1,5 uur weer te verschijnen. We rijden 5 minuten verder en dan volgt de Chileense kant. Hier echter moeten we allemaal de bus uit en zelf langs de douane. Dit keer ook weer ruim een uur! Na 2,5 uur rijden we dus eindelijk verder in Chili. De rit is geweldig want het landschap is ontzettend mooi,ruig en |
| verlaten. Na een tijdje komen we aan bij de Magallane
Straat waar we met de ferry over moeten. Dit wordt het hoogtepunt van de
dag!
We zijn amper van de kade of er zwemmen dolfijnen met de ferry mee, 3 stuks en ze zijn prachtig zwart wit gekleurd. Ze springen wel 2 meter het water uit! |
|||||
|
|
|||||
 |
|||||
|
Als Charlotte en ik staan te kijken
op het dek worden we plots overspoelt door een enorme golf en blijven
druipend achter met de slappe lach. |
|||||
| aan toe. Wij vinden het alle 4 prachtig en lachen
ons rot om alle druipende mensen. De bus wordt zelfs overspoeld bij elke binnen beukende golf en de bus staat onderin de ferry!! Nooit gedacht om bij een veerboot overtocht nog op dolfijnen getrakteerd te
worden; geweldig! Als we de Magallane straat over zijn rijden we Tierra del Fuego, ofwel Vuurland op! Ongelooflijk dat we hier zijn eigenlijk, het is een deel van de wereld wat altijd tot mijn verbeelding sprak en nu zijn we er. |
| Het hoofdeiland is prachtig en we zien zelfs Flamingo´s in een zoutmeer langs de
weg; het kan niet op vandaag! De rit is de rest van de dag erg mooi en we rijden
door spookachtige bossen met dode bomen vol mos. We moeten echter nu weer Argentinië in! Het douane festijn begint weer van voor af aan en wederom ruim een uur bij beide grenzen. Ons paspoort zal de komende tijd een Argentinië/Chili stempelfeest worden....... Het laatste stuk van de dag naar Ushuaia is spectaculair. De avond begint al te vallen en de zon breekt af en toe door de zwaar bewolkte lucht. Het geeft prachtige plaatjes van de baaien en bergen die we om ons heen zien. Na ruim 12 uur komen we eindelijk ´s avonds in het donker in Ushuaia aan. De meeste tijd leek wel in de grens overgangen te zijn verdwenen. |
||||||
|
|
||||||
|
||||||
|
|
||||||
| Bij
de tourist office komen we wederom onze Deutsche freunde tegen en we besluiten
samen naar de Martial Glaciar iets buiten Ushuaia te wandelen.
Eerst een deel met de stoeltjeslift die voor ons meer dan het dubbele kost dan voor de Argentijnen maar dat komen we de komende dagen nog meer tegen...... Bovengekomen beginnen we aan de wandeling ondanks de regen en zelfs natte sneeuw. De wind giert om onze oren maar dit Duits-Nederlandse verbond laat zich niet kennen en we lopen gewoon door. Het wordt hoe langer hoe steiler en |
||||||
| vanwege de
regen wordt het modderig en glibberig maar dat mag onze pret niet
drukken, we kunnen het erg goed met elkaar vinden. Voor we het weten zijn
we al boven. De beloning is een prachtig uitzicht ondanks het slechte weer. We kijken uit over Ushuaia en het Beagle kanaal. De dames hebben besloten dat we niet terug gaan met de taxi maar lopend dat is vanaf beneden aan de stoeltjeslift nog eens 7 km. Ik ben onder de indruk en dus gaan we op pad. We lopen echter verkeerd en als het pad plotseling ophoudt bevinden we ons in |
| drassig moerasland en als we steeds verder
wegzakken gaan we toch maar terug. Dan zien we de afslag die we hadden moeten nemen en
duiken het bos in. We hebben echter ook al een tijdje een 5e lid nml : een hond.
We kwamen hem langs de weg tegen en hij blijft maar bij ons. Uiteindelijk loopt
hij de 7 tot 8 km helemaal mee tot aan het hostel waar hij voor de deur op ons
wacht!
Er zijn hier erg veel zwerfhonden maar of dit er een is weten we niet
zeker. De wandeling door het bos blijkt een modderpoel te zijn en we ploeteren
door de drek en komen lekker besmeurd in Ushuaia aan . De vele plassen bieden
echter uitkomst en we wassen onze schoenen weer schoon. |
|
| gewoon moet gaan ook al
lijkt het weer slecht. Vandaag zijn we naar Terra del Fuego National park geweest en komen de Deutsche dames weer tegen! Dit keer lopen we echter beiden een andere route. Em en ik lopen zo´n 10 km in de stromende regen en komen doorweekt en verkleumd aan bij |
|
|
het restaurant in het park. We besluiten de volgende wandeling die we gepland hadden maar te laten. Toch was ook dit weer leuk en we hebben veel water- en roofvogels gezien en ontzettend veel konijnen. De natuur was prachtig en we zijn nu zo ver aan het eind van de wereld geweest als mogelijk is vanuit Ushuaia. De
route national 3 gaat vanuit Ushuaia nog 12 km richting het park en dan houd de
weg op en daar zijn wij gaan wandelen; aan het eind van de wereld............
Erg bijzonder en dus ook erg nat aan het eind van de wereld!! |
| Chili. Torres del Paine : hikers paradise 26-2-07 Na ons laatste bericht dus al om 4:15 op om de bus te halen, ook als we niet werken gaat de wekker regelmatig erg vroeg voor ons!! Na een busrit van 12 uur en dit keer geen dolfijnen tijdens de overtocht over de Magallane strait en veel snellere |
| grensovergangen komen we om 17:00 uur aan in Punta Arenas in Chili.
We vinden een hospedaje (dat is op een betaalde manier bij iemand thuis slapen). Het Chileense paar Manuel & Miriam runt het hospedaje maar ze zitten vol. Als we verder willen kijken worden we toch binnen gevraagd; ze gaan de tv kamer ombouwen tot slaapkamer voor ons! Ze zeggen dat ze een cama emergencia ( een noodbed ) gaan plaatsen maar als we 30 minuten later geroepen worden hebben ze een compleet 2 persoonsbed in elkaar gezet. We hebben dus ook een kamer met tv! De eigenaren lopen ook gewoon de hele dag rond en we kunnen gebruik maken samen met de andere gasten van een huiskamer, erg gezellig. 's Avonds speelt een Amerikaan nog gitaar en zingen we samen een aantal nummers. |
|
| De volgende dag hebben we Punta Arenas door gewandeld en musea bezocht. Dit is het eerste plaatsje met een mooi Plaza en prachtige oude gebouwen. Nog even een capu gedronken in een chocolateria met natuurlijk chocolaatjes. |
|
|
Woensdag, onze derde dag in Punta Arenas, na het ontbijt zitten kletsen met
Vincent uit New York. Hij verbleef ook in de hospedaje en wij noemden hem "the
obsessed with cold man". Hij had het de hele dag over hoe koud het was, de
hospedaje werd helaas niet verwarmd overdag en het was inderdaad onaangenaam
koud binnen. Buiten was het ook nog eens Patagonisch koud met veel wind dus hij
verbleef zowel binnen als buiten met jas en muts! |
| regelen voor Torres del Paine NP. In het
boekingskantoortje ontmoeten we Adam en Angela uit Chicago. Ze waren
behoorlijke workaholics en hebben besloten het roer om te gooien en 8
maanden te reizen en zich daarna ergens anders te vestigen (in Europa). Goed plan! We besluiten 's avonds samen wat te gaan eten en dat wordt erg gezellig. |
| We zijn om 20:00 uur in
het restaurant en om 23:45 uur gaan we er pas weer uit, een leuke avond en leuk
gezelschap. Als we echter bij de hospedaje aankomen beseffen we pas dat het al
laat is want de eigenaar komt in zijn pyjama met een slaperig hoofd open doen;
oeps volgende keer maar iets eerder weer komen, we slapen nu bij iemand thuis en
niet in een ho(s)tel..... We blijven 1 dagje in Puerto Natales om inkopen voor onze wandeltocht in Torres del Paine te doen en wat door het stadje te lopen. We kopen ook alvast bustickets naar El Calafate in Argentinie voor maandag. De volgende morgen om 5:45 uur op om naar het park te gaan, weer die rotwekker! We gaan 2 wandelingen doen. |
|
| De 1e dag gaan we naar Mirador las Torres, het uitzicht punt waar je de beroemde Torres kunt zien. De Torres zijn 3 enorme granieten bergspitsen op een rij. De wandeling is behoorlijk pittig en bijna alleen maar bergop. We vertrekken vanaf de refugio |
|
|
waar we
overnachten maar toch besluiten we om met de rugzak te lopen omdat dat wat extra's geeft. Em heeft een
dagrugzak met lunch etc en ik heb mijn rugzak met gezamenlijke kleding etc van
zo'n 10 a 12 kilo schat ik.
Het laatste stuk naar het uitzichtpunt is erg steil en we moeten rotsblokken opklauteren en een echt pad is er niet meer. Het voelt meer als bergbeklimmen dan als wandelen. Ik blijk naast 1 andere jongen de enige die deze 45 min met grote rugzak doet. Enorm zwaar maar ik heb het toch geflikt zonder kleerscheuren! Het uitzicht op de Torres is geweldig mooi. Voor ons zien we de 3 Torres met daaronder sneeuw en een groen meer, overweldigend mooi! |
| Dan moeten we weer dezelfde weg terug naar beneden naar de refugio waar we behoorlijk gesloopt aankomen. Toch hebben we de wandeling in slechts 6 uur gedaan ipv de aangegeven 8 uur en dat voor ons uit dat vlakke landje! |
| Onderweg
ontmoeten we Anna (de Russische die we in BA ontmoet hebben). Wat een toeval. Na
een lang verhaal komen we erachter dat het achter gelaten taxigeld door de
hostelmedewerkster (die van niets wist???) in eigen zak is gestoken Bitch!!! We slapen in een dorm met 6 personen en liggen er allemaal al vroeg in! De 2e dag gaan we eerst met de bus naar een ander punt in het park en dan met een catamaran steken we Lago Pehoe over. Een prachtig helblauw meer omringd door de ruige granieten sneeuwbergen en de 3 Torres. Het is zonder twijfel een van de mooiste parken waar we ooit geweest zijn. Overal zien we Guanaco's en zelfs flamingo's en er zijn veel meren en kolkende rivieren en watervallen en natuurlijk prachtige gletsjers. Vanaf de aankomst - steiger lopen we de 2e wandeling naar Refugio Lago Grey waar we slapen en dan morgen terug lopen. Deze 2e tocht is nog overweldigender dan die van gisteren. We lopen eerst door een vallei en komen dan aan bij een meertje waar we bijna van de rotsen geblazen worden door de enorme rukwinden dan loopt de |
|
| wandeling grotendeels langs Lago Grey op weg naar de Grey gletsjer aan de kop van het meer. We zien overal ijsbergen in het meer drijven met een helblauwe kleur; prachtig. Als we op het hoogste punt komen hebben we een schitterend uitzicht over de gletsjer. Ik heb nog nooit zo'n enorme ijsmassa gezien, zoveel keer groter dan de gletsjers in Europa. |
|
|
|
|
| Ademloos staan we te kijken naar een zee van ijs die tot aan de horizon loopt!! Wij spotten plotseling ook nog 2 condors boven Lago Grey, het kan niet op! We slapen in de refugio vlak bij de gletsjer en hebben zowaar een kamer met maar 1 stapelbed dus we slapen alleen op de kamer. Er is echter 1 verrassing ; ze hebben geen dekens alleen een matras. |
|
|
Men had ons bij het reisbureau gevraagd of
we een slaapzak hadden, nee dus maar we konden er 1 huren. Dat bleek dus niet zo
dus slapen we met onze kleren aan onder onze jas, gelukkig was het niet al te
koud!!
De volgende dag lopen we in slechts een mum van tijd de route terug. Het waren 3 onvergetelijke dagen in een zeldzaam mooie omgeving en moe en met hier en daar een blaar gaan we terug naar Puerto Natales waar we Em's rugzak hebben achtergelaten bij de hospedaje....... Vandaag hebben we de bus van 7:00 uur ( dus weer vroeg op! ) naar El Calafate genomen waar we nu zijn. Morgen gaan we naar de beroemste gletsjer van Patagonie; de Moreno gletsjer.......... |
Facts:
|
|
| Records gebroken!!! 06-03-07 Na eens lekker uitgeslapen te hebben in El Calafate wandelen we ´s middags door een vogelreservaat net buiten de stad. Barry is weer helemaal in z´n sas! We zien weer flamingo´s en nu wel van dichtbij. Prachtige kleur hebben deze vogels toch. We hebben ook een achtervolger zoals al vaker het geval was. Er zijn hier nl. ontzettend veel straathonden en ze zijn |
|
|
onvoorstelbaar lief. Totaal niet
agressief en worden dus ook door iedereen aangehaald. Eigenlijk hadden we
besloten ze niet te aaien i.v.m. de hygiëne maar vaak kan ik het niet laten. Aan het eind van de middag nemen we een bus naar de Perito Moreno gletsjer. We rijden door een geweldig mooie vallei omringt door sneeuwbergen, maar vanuit de bus is foto´s maken lastig. Lago Argentino (smeltwater van de gletsjer) is felblauw van kleur en in de verte zien we het enorme ijsveld. Op een vlonder voor de gletsjer sta je tegenover een ijswand van 60 meter. Het ijs kraakt erover en af en |
| toe valt er een enorme ijsbrok met
donderend geweld het water in. Wat een overweldigende belevenis! Nog nooit hebben we zo´n enorme partij ijs
gezien, ongelooflijk groot..... In de bus terug
irriteren we ons aan een Amerikaanse die wel erg vaak; it´s like,
you know, I mean zegt. Jammer dat we na zo´n ervaring niet in ons "eigen" busje
zitten. |
 |
|||
|
|
|
|||
|
|
Barry en Emmely |
|
|
|
||
|
Snelkoppelingen in volgorde van de wereldreis |
|||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| 412.12.11.08 |