Homepage

Slovenië en Kroatië
Foto's en tekst: Heleen Hoek
Reistijd: april - mei 2008

 

 
Samen met Marijne ben ik onderweg gegaan om een reis van de ANWB voor te bereiden. Zij doet de inkoop (en dus de controle) voor haar werk. Heel naar. In tegenstelling tot wat iedereen nu denkt is dat heus niet makkelijk.

We moeten een reis die normaal 22 dagen in beslag neemt in 11 dagen doen. In die dagen 'moeten' we steden, hotels keuren, omgeving bekijken en moet Marijne een verslag maken. Heel vermoeiend allemaal! :-)
We zijn via Ulm, Duitsland waar de hoogste kerktoren van de wereld blijkt te staan... en Bad Klein Kircheim, Oostenrijk in Slovenië en Kroatië beland.

Zaterdag waren we in Bled (Slovenië). Dit moet een erg leuk plaatsje zijn. We kwamen echter aan met regen, dus dat was jammer. Daardoor hebben we geen goede indruk gekregen van het stadje, wat in het meer het enige eiland van Slovenië heeft liggen. Het lijkt me wel dat het een mooi plaatsje is als de zon schijnt.

Hier blijkt meteen dat Marijne er een sport van gaat maken om mij te laten bewegen...Er staat een leuke burchtje ergens op een heuveltje. We kunnen gelukkig onderaan de burcht parkeren en gaan boven kijken of het restaurant daar leuk is. Na een klim van zeker een kwartier(!) zijn we eindelijk boven.
De inzet wordt wel beloond met een prachtig uitzicht, ondanks de regen.

Zondag arriveren we na een stop in Ljubljana (Slovenië), in Opatija (Kroatië). De hoofdstad van Slovenië is echt een leuke plaats. Super hip en trendy. Eigenlijk alles wat ik niet verwacht had. Collega Lucas had de tip gegeven om zeker even te


Opatija

 stoppen net onder Ljubljana, want daar liggen de Planinska grotten. Dit doet me erg denken aan de grotten van Villars, waar ik vorig jaar met Wieb, Hannah en Jeroen was. Dit grottenstelsel is echter 5x groter. We worden zelfs met een treintje de grotten ingereden, waarna we 1,7 km zelf mogen lopen. Je raadt het al..omhoog en omlaag. Wie heeft Marijne omgekocht????

Opatija zien we eerst een keer of 3 aangezien we het hotel niet meteen kunnen vinden en er maar één weg doorheen loopt die je dus helemaal moet uitrijden om het rondje nog eens te mogen doen.

Opatija is een kuststadje dat werkelijk schattig is. Een leuk haventje waar je iets kunt eten of drinken als je wilt, een promenade waar je langs de kust kunt wandelen (en nat worden als je pech hebt met die ene golf).
Echt een romantisch stadje. Het ziet er supergezellig uit en als blijkt dat ons hotel dicht bij de oude haven ligt, gaan we daar een kijkje nemen.

Maandag rijden we door naar Brela (Kroatië). Maar niet voordat we een wandeling langs watervallen in het natuurpark Krka hebben gemaakt. Wat een schitterend en overweldigend gezicht! Behalve dat het en indrukwekkend brede waterval is heeft het


Krka

enorm veel kracht. Ik heb een stukje gefilmd zodat het geluid te horen is, maar ik schijn het niet te kunnen uploaden. Jammer! Of toch??


Ter voorbereiding op Costa Rica lopen we tegen een aantal diertjes op..een salamander en een kever. De laatste moest even op de foto...

Ook Brela heeft een promenade langs de zee die we vanuit het hotel kunnen bewandelen.


Krka

Ze zijn nog druk bezig met de voorbereidingen van het toeristenseizoen, dus we lopen af en toe tussen de aangeharkte bladeren en takken. Prachtige plekjes weer! Hier slapen we voor de tweede nacht in hetzelfde hotel. Luxe! en kunnen daardoor

mooi langs de promenade wandelen naar het volgende stadje en daarna een ritje naar Split maken. Het stond beschreven dat de stad achter de industrie die je als eerste ziet echt de moeite van een bezoekje waard is. Dat is gebleken. Superstadje.
 

Veel middeleeuwse gebouwen die de oorlog gelukkig overleefd hebben. Het is trouwens aan weinig te merken dat hier nog niet al te lang geleden oorlog is geweest. Een paar kogelgaten in een verlaten huisje laten nog wat sporen na. En een omschrijving in een boekje waar mogelijk nog landmijnen liggen. Een vreemd idee, dat wel.

 

Wat opvalt is de enorme hoeveelheid Duitsers die hier op vakantie zijn. Leuk hoor, in de eetzaal onder het genot van muziek die op vrij luide manier de speakers uitkomt...met 200 stellen tegelijk proberen iets te eten van het buffet te halen...;-). Wat verder opvalt is het feit dat de Kroaten niet echt iets van ons


Split
moeten hebben. Men kijkt elkaar en dus ook de toerist die wij zijn nauwelijks aan en zal niet zomaar groeten. Ook niet als wij dat wel doen. Het lijkt alsof het niet beleefd is om een ander aan te kijken. Dat levert een soms naar gevoel op. Soms ook gewoon


Trsteno

 irritatie. Behalve dat is er ontzettend veel te zien en is het allemaal zeker de moeite waard voor iedereen die nog op zoek is naar een vakantiebestemming.

Dinsdag rijden we door naar Dubrovnik. Onderweg stoppen we bij Arboretum Trsteno waarover iets vermeld staat in een boekje van de ANWB. We lopen dus een pad op en kijken om ons heen. Helaas staat er nog weinig in bloei, maar we kunnen we zien dat dit over een maandje een prachtig plekje moet zijn.

Ineens voel ik een hand van Marijne die we naar achteren trekt en tegelijk zie ik iets bewegen in mijn ooghoek. AAARGH EEN ADDER!!
Marijne heeft me net aan gered. Ik was er toch bijna doodleuk op gaan staan!! Kreeg zowat een hartverzakking en gaf een luide gil, waardoor twee Kroatische dames helemaal in een stuip lagen om die domme Hollandse.
Nou ik weet wel beter...Niks dom! GRMBL!

's Avonds bij het eten zit Marijne nog te lachen om mijn reactie...;-) Gelukkig hebben ze ook een prachtig vijvertje met beelden, kikkers en waterlelies...dat verzacht de schrik enigszins. In de middag komen we aan in Dubrovnik. Iedere keer als we denken

dat er vast niks mooiers te zien is in dit land, komen we op een nog mooier plekje aan. Geweldig! De oude stad staat op de Unesco-lijst (zoals wel meer hier in dit land). En dat is meer dan terecht.

Ontzettend mooi met stadsmuur waar je overheen kunt lopen. (Ik moet minimaal een kilo of 5 kwijt zijn na deze vakantie, met dank aan alle trapjes en klimmetjes die Marijne me laat nemen...). Maar het is het zeker waard. Weer een plaatsje dat ik iedereen kan aanraden.

Woensdag logeren we in Zadar. Dit is een kuststadje waar we ons niet veel bij voor kunnen stellen. Eenmaal aangekomen gaan we de stad maar eens verkennen. Het hotel ligt redelijk dicht bij het oude centrum, dus daar kunnen we heen lopen. We zijn alwéér blij verrast als we het stadje inlopen. Dit is een oude kerk die een aantal keren opnieuw is opgebouwd. Na een aantal oorlogen


Dubrovnik
hebben ze de bouw opgegeven en de  muur als ruïne laten staan. Op de boulevard die prachtig is aangelegd zien we het zonnestelsel (welke in zonnepanelen is aangebracht) en een zeeorgel. Gelukkig hebben ze ook humor in Kroatië.


Kroatische humor

 Ze hebben hier namelijk een Parkirni automaat. Altijd handig!


De zonsondergang is schitterend ondanks dat er een wolkje voorhangt.

Vanaf Zadar rijden we naar Zagreb. We maken een omweg door oud oorlogsgebied.

Gelukkig kun je niet al teveel narigheid meer zien (dat ene hotel dat platgebombardeerd


Zadar
moet zijn geweest in Brela vond ik wel voldoende). We stoppen bij alweer een Unesco hoogstandje: De Plitvice meren

Dit zijn 16 meren die gecreëerd zijn door de val van bladeren en een reactie van de natuur die uiteindelijk een natuurlijke barrière vormt en dus  een nieuw meer. Als we over 50 jaar nog eens gaan kijken zou het gebied heel anders zijn, is beschreven


 


Plitvice meren


 
We nemen de route van 4 tot 6 uur door dit prachtige natuurpark en lopen over houten steigers, door het bos, langs het water. Overweldigend mooi! Helaas komen de foto's hiervan niet tot zijn recht op deze pagina. Zoveel moois is niet vast te leggen.


Kerkhof van Zagreb

 Donderdag komen we aan in Zagreb en hebben na een heerlijk diner in het hotel, heerlijk geslapen in een zeer luxe hotel (zo eentje met marmer en extra kussen zonder dat je erom vraagt...).

De volgende dag gaan we de stad in. Ik was niet zo erg meer onder de indruk van de houding van Kroaten, dus verwachtte niet zoveel meer.
Maar de stad en haar inwoners heeft me versteld doen staan. Een aardige dame in de tram die ons hielp, een vriendelijke chauffeur in de bus, geweldige bediening in een erg leuk restaurant dat ons was aangeraden. Helemaal super!

Het kerkhof van Zagreb, waar schijnbaar allerlei beroemdheden

liggen. Ik vind het altijd iets engs hebben zo'n plaats.

En al helemaal als je rouwenden bij een graf ziet staan.
Beetje misplaatst om er te zijn. Maar het is wel een prachtige begraafplaats.

Ons laatste Kroatische maal in Zagreb. Het land is geweldig. Er is veel te zien zowel cultureel als in de natuur. Ik hoop dat ik jullie een leuke indruk heb kunnen geven. De steden hebben allemaal hun eigen gevoel en houding.
Er zijn watervallen en bossen.
Er is zee met kiezelstranden, verlaten oorlogsgebied, akkerland, bergen en ik vergeet vast nog van alles. Voor elk wat wils en voor ieder een aanrader als vakantieland.


 
Heleen