Suriname
Paramaribo - Kabalebo
Tekst en foto's: Pasca en John
Reistijd: augustus - september 2007
Paramaribo
| Homepage |
Suriname |
|
|
|
||
|
Reistijd: augustus - september 2007 |
||
|
|
||
|
Paramaribo |
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Bladerend in een reisgids valt ons oog op een pagina met een foto van een prachtige natuur. De foto is gemaakt vanaf de top van een berg en je kijkt uit over een uitbundige groene jungle. |
|
Door al dit groen loopt
een kronkelende rivier, als een bruin lint.
Onze interesse is inmiddels gewekt en internet
wordt geraadpleegd. We zoeken informatie op en gaandeweg worden we steeds
enthousiaster! |
|
|
21
augustus 2007: |
|
|
Onze vlucht, met Martinair, heeft wat vertraging. Gelukkig wordt dit een dag
voor vertrek doorgegeven en kunnen we de taxi nog bellen om ons de volgende
morgen enkele uren later op te halen. Om 06.45 uur staat de taxi voor de deur en kan onze reis beginnen. We zijn mooi op tijd op Schiphol, kunnen vrij vlot inchecken en gaan direct door naar de douane. Zoals altijd staat hier weer een behoorlijke rij. Toch verloopt het allemaal vrij vlotjes en hebben we voldoende tijd om nog even bij de winkeltjes te kijken, niet dat we perse wat nodig hebben, het hoort er gewoon bij. Nog een kopje koffie, een sigaretje en wij zijn klaar voor onze vlucht! De vlucht verloopt goed, al kunnen we allebei niet echt slapen, het is veel te spannend allemaal. Ook dit keer weer comfort class geboekt, dat bevalt ons wel. We hebben een tussenlanding op het eiland Tobago. Hier staan we een klein uurtje aan de grond. |
|
De meeste passagiers verlaten hier het vliegtuig en dus vliegen we met
een halfvol toestel in ± een uurtje door naar Suriname. De douane-afhandelingen verlopen ook hier vrij vlot (we hadden van te voren andere berichten doorgekregen). Het valt allemaal reuze mee en binnen "know time" staan we buiten. |
|
Het is al donker en vrij rustig op het vliegveld.
Direct bij de uitgang zien we onze naam op een bordje staan. We worden hartelijk ontvangen door een medewerker van Access Travel en krijgen even de tijd om een sigaretje te roken voordat we naar het Eco Resort in Paramaribo worden gebracht. De rit vanaf vliegveld Johan Adolf Pengel naar Paramaribo duurt een uurtje. Helaas kunnen we in het donker onderweg niet veel zien. Wel zien we links en rechts direct aan de weg kleine huisjes en hier en daar brandt een vuurtje. De ramen van de taxi staan open en we voelen de warmte van Suriname, heerlijk! In het Eco Resort worden we welkom geheten en de diverse afhandelingen verlopen goed en vlot. We hebben, op verzoek, een kamer met rivierzicht. Jammer genoeg. kunnen we daar in het donker weinig van zien, dat blijft een verrassing tot morgenvroeg. |
|
|
De kamer is
lekker ruim en doet schoon en luxe aan. Na een heerlijke frisse douche nuttigen
we ons eerste Parbo biertje, die smaakt goed! We installeren ons op het balkon,
helaas is dit erg klein maar het is te doen. We genieten! We zijn er, onze Suriname reis is begonnen! |
|
|
|
|
Om 05.30 zijn we al klaarwakker, de wekker hebben we niet nodig. Eindelijk zien we Suriname bij daglicht, de zon komt net op en kleurt de omgeving in rood en oranje tinten. We hebben vanaf ons balkon mooi zicht over de Suriname rivier. Ook zien en horen we het eerste Grikibi vogeltje, oftwel de "Grietjebie", en dat vogeltje met z'n specifieke deuntje achtervolgt je de gehele dag (en de rest van de reis)! Om 06.00 uur gaan we ontbijten. Lekkere koffie en voor elk wat wils, er is warm eten oa. nasi, worstjes en gebakken ei, maar er is ook een heerlijke bruine boterham met kaas of jam! We nemen nog lekker een kopje koffie na, tijd genoeg. Om 08.50 lopen we richting receptie want om 09.00 uur worden we opgehaald voor de stadstour. De gids is mooi op tijd zijn naam is Cedrik we zullen hem nog vaker tegenkomen tijden onze reis. Zijn collega heet Tony. |
|
Tony gaat mee om het e.e.a. te leren, hij zal over een tijdje de taken
van Cedrik overnemen. Ook Tony gaan we nog vaak tegenkomen. Met een groepje van 8 personen, inclusief onze gidsen, gaan we op pad. |
|
De hele tour zal te voet gedaan worden, wel zo leuk, dan proef en ruik
je de sfeer veel beter dan van achter een autoraam. We komen
langs allerlei bezienswaardigheden en krijgen de nodige uitleg en
informatie. Onderweg lopen we langs de bloemenmarkt. De bloemen zijn "verfraaid" met glitters, in de kleuren rood, zilver, blauw en goud, je moet ervan houden maar het ziet er in het zonlicht wel spetterend uit. We zien het monument van Baba en Mai (papa en mama), dit monument, aan de kleine Combéweg, is op 4 juni 1994 onthuld ter herdenking aan de komst van de eerste Brits - Indische immigranten, de voorouders van zoveel Surinamers.
Ook komen we langs het monument van Moeder Suriname met haar vijf
kinderen op de arm. |
|
| Uiteraard mogen we Fort Zeelandia niet overslaan. Het voormalige Hollandse verdedigingsbolwerk aan de Zeelandiaweg. |
|
|
De basis van het fort werd gelegd door de Engelsen en versterkt door de
Hollanders toen het fort in 1667 in Zeeuwse handen viel. Het fort diende
ter verdediging van de stad en de westelijk gelegen plantages. Vanaf de
straatkant kijkt een bronzen borstbeeld van gouveneur van Asch van Wijck,
gouveneur van Suriname van 1891 tot 1898, uit over het drukke verkeer.
Aan de Waterkant is het een drukte van jewelste, er staan diverse
kraampjes met allerlei koopwaar, bootjes wachten op passagiers, busjes
in vrolijke kleuren rijden af en aan. Vanaf de Waterkant lopen we naar
de Grote Markt. Op de begane vloer verkopen ze oa. groente, fruit, vlees
en vis. Op de eerste etage kleding, schoenen en tassen. Het ziet er
allemaal erg kleurig uit en het is een leuke ervaring om hier rond te
lopen. |
|
eigen gelegenheid nog wat door Paramaribo. We wandelen langs de Paulus-kathedraal in Paramaribo. Deze kerk is één van de grootste houten
gebouwen ter wereld. De kathedraal is tussen 1883 en 1885 gebouwd naar
een ontwerp van Frans Harmes. In Suriname geldt het gebouw als het enige rijksmonument. De invloed van de verschillende culturen van Suriname zijn in deze kerk terug te vinden. Vervolgens zoeken we ons hotel op en dat blijkt nog een hele klus, maar het is een leuke wandeling en na 2 keer vragen is het Eco Resort in zicht. We komen nog langs Palmentuin en dit park maakt een erg vervallen indruk, jammer. Het wordt ook niet aangeraden hier als toerist zijnde doorheen te wandelen, in ieder geval niet 's avonds i.v.m. lastige zwervers en verslaafden. Terug in het Eco pakken we onze spullen vast in voor de volgende dagen, de rest van onze bagage kunnen we in het Eco achterlaten, wel zo handig. We besluiten om in het Eco te dineren en het smaakt goed. Op ons balkonnetje drinken we nog een Parbo en gaan niet al te laat slapen, morgen is het vroeg dag. |
|
|
|
| Na een heerlijk ontbijt met de nodige kopjes koffie, checken we uit. Gelukkig kunnen we het kluisje in het Eco aanhouden tijdens onze afwezigheid. We worden opgehaald door een taxi en naar vliegveld Zorg en Hoop gebracht, dat is een rit van een klein |
|
|
kwartiertje. Zorg en Hoop is
een piepklein vliegveld maar er heerst op dit vroege tijdstip al een
hele drukte. Onze taxi chauffeur doet navraag en zet ons keurig netjes af bij de juiste vertrek hal. Nee, inchecken hoeft niet, ze zullen ons zo komen halen. In de wachtruimte zijn niet veel mensen aanwezig. We kletsen wat met een ander Nederlands stel. Ook zij gaan naar Kabalebo maar overnachten elders, de laatste dag van hun tour komen zij naar het resort waar wij verblijven. Even later worden we gehaald, we mogen samen met onze rugzak op een weegschaal gaan staan. Altijd weer een teken dat het vliegtuig erg klein is! We worden met enkele anderen in een aparte wachtruimte neergezet en krijgen broodjes en een flesje water. Even later komt Patricia zich voorstellen. Zij is de manager van het Kabalebo resort en zal ons in de komende dagen begeleiden op de diverse uitstapjes. |
| Even later komt ook de piloot melden dat hij zo ver is. Grappig hoe dat hier gaat. Het vliegtuig is inderdaad klein en met in |
|
totaal 10 personen inclusief piloot gaan we de lucht in. De vlucht duurt
ongeveer een uur. In een klein vliegtuig heb je veel meer contact (tenminste zo ervaar je dat) met de buitenwereld. We vliegen de eerste paar minuten over Paramaribo en zien de brug, de waterkant, de Goslar en zelfs het Eco resort, dan zijn de buitenwijken van Paramaribo in zicht en langzaam verschijnt het groen van de jungle, zo ver als je kunt kijken alleen jungle met hier en daar een toef bontgekleurde bloemen en kronkelende rivieren. Het uitzicht is fantastisch!
Het uur vliegt (letterlijk) voorbij en de landing wordt ingezet. Na een zachte
landing wordt het vliegtuig voor de deur van het resort geparkeerd. |
|
| We hebben een korte bijeenkomst op de veranda en Patricia legt uit wat er de komende dagen op het programma staat. Niets moet, alles mag, als we maar genieten, aldus het motto van Patricia. Nou, dat gaat wat ons betreft, zeker goed komen. We krijgen een drankje en ieder zoekt een gezellig plekje op de veranda op. |
|
|
Vanaf de veranda hebben we uitzicht
op de jungle en op Misty Mountain. Deze 500 meter hoge berg ligt aan de andere
kant van de rivier en is vaak gehuld, zoals de naam al doet vermoeden, in
mistflarden. Het begint aardig te waaien en donkere wolken pakken zich samen, de
eerste stortbui die wij in Suriname meemaken kondigt zich aan. De regen komt binnen een paar seconden met bakken uit de hemel, Misty Mountain is niet meer te zien en verdwijnt in de wolken. Het blijft echter warm en de wind voelt heerlijk aan.
Patricia komt de kamers verdelen, wij krijgen een kamer op de windzijde.
|
| Het loopt ondertussen tegen de avond en nadat we onze spullen hebben uitgepakt is het volgens ons tijd voor een koude Parbo. We mogen zelf onze drankjes uit de grote koelkast pakken en dit aanvinken op een lijstje. We zoeken ons plekje op de veranda op en genieten van al het moois en van alle geluiden. Er vliegen papagaaien over en in de verte horen we de Hawler monkeys. |
|
|
Het regent nog steeds maar veel minder hard. Het wordt een gezellige
avond met de rest van de groep, de nodige Parbo's komen op tafel en
trouw worden de vinkjes gezet! Om half 6 in de morgen zitten we al op onze vaste plek op de veranda, uiteraard willen wij de zonsopkomst zien. Na enkele wolken breekt de zon door en direct is het warm. |
|
| Om 06.00 is er al koffie en we genieten, wat is het heerlijk om zo wakker te worden. Vroeg in de ochtend maken we een tocht naar de Mooi-Mooi watervallen. In een korjaal varen we stroomafwaarts en via een leuke wandelroute komen we bij de |
|
watervallen aan. Die zijn inderdaad erg mooi-mooi! Het water is koud maar dat is in deze warmte geen probleem. Het is fijn om hier rustig te zitten en naar het water te kijken met al die junglegeluiden om ons heen. Heerlijk relaxed allemaal.
Tijdens de wandeling terug naar de korjaal ziet Patricia nog een mooie
steen liggen en meneer Bernard (een van de medewerkers), trouw als hij
is, neemt de steen (± 5 kilo) voor haar mee naar het resort. Petje af,
in deze warmte! |
|
|
|
's middags staat er een kajaktocht op het programma, maar dat zie ik (Pasca)
niet zo zitten. De rivier zit vol met piranha's en dan in zo'n wiebelige
boot, nee, toch maar niet. We besluiten om met z'n 2e een wandeling te maken langs de airstrip. We zien tijdens deze wandeling diverse roofvogels, aapjes, prachtige vlinders en bloemen en beestjes waarvan wij niet eens wisten dat ze bestonden. Het is niet te beschrijven hoe het voelt om hier rond te lopen, zo mooi en rustig allemaal. Tegen het eind van de middag lopen we terug naar het resort. Eerst maar even douchen, waarbij de warm waterknop uit blijft!
's avonds wordt er heerlijk gegeten en horen wij van de anderen dat de
kajaktour geweldig is geweest, uiteraard slaat te twijfel toe, zullen
wij dan ook maar? |
| 05.30 uur de volgende morgen zitten wij al aan een heerlijke kop koffie (zelfgemaakt). Na het ontbijt gaan we met de korjaal de rivier op om via allerlei smalle zijrivieren naar een mooie plek met stroomversnellingen te gaan. |
|
In zo'n zijrivier zien we een krokodil van erg dichtbij, een foto maken
lukt echter niet want het beestje verdwijnt met een flinke plons vanaf
de oever in het water. Eenmaal aan land maken we een uitgebreide
wandeling en treffen we ook nog een slang aan, mooi beestje. Meneer
Bernard weet heel wat te vertellen over de natuur en het is een
interessante wandeling. Daarna hebben we lekker de tijd om van de stroomversnellingen te genieten, John waagt zich zelfs in het ijskoude water. Leesboekje bij de hand, laat ons maar rustig zitten! De omgeving is prachtig en er vliegen ontzettend veel grote blauwe vlinders (Morpho), en even verderop zien we boven het snelstromende water honderden gele vlinders, het kan niet op! We lunchen in het bos, erg gezellig, er is zelfs koffie en thee en er zijn heerlijke sandwiches (met hete pepertjes). Veel te snel is het tijd om terug te keren naar het resort. Vanmiddag beklimmen we Misty Mountain en dat kan toch nooit zo erg zijn als de beklimming van Mount Kinabalu op Borneo! |
|
|
We kunnen
het inderdaad niet laten! Met z'n 6e stappen we in een korjaal om naar de overkant van de rivier te varen. Eenmaal aan land waarschuwt Meneer Bernard |
|
|
ons voor de glibberige paden. Het heeft ontzettend geregend de vorige dag dus zal het eerste stuk, naar de voet van de berg, erg glad en blubberig zijn. De wandeling naar de voet van de berg is erg mooi en wederom geeft meneer Bernard ons de nodige informatieve uitleg. Dan komen we bij een pad dat volledig is ondergelopen, het water staat kuithoog. Wat nu? Geen twijfel mogelijk, wij gaan die berg op, dan maar met natte schoenen! Na zo'n 30 meter, wordt het pad droger en proberen we niet aan onze natte sokken en schoenen te denken. We hebben tenslotte nog een klim voor de boeg, positief blijven denken, die schoenen drogen ook wel weer! Na een mooie maar pittige klim komen we aan bij plateau 1, vanaf dit plateau hebben we schitterend uitzicht. Boven op een rots eten we sinaasappels die meneer Bernard heeft meegenomen. Die zoetigheid met vitaminen kunnen we nu zeker gebruiken. Na een klein half uurtje vervolgen we onze tocht naar plateau 2, de top. |
| Gelukkig zijn er op het laatste gedeelte touwen bevestigd, het is nog erg drassig en modderig. En na handen- en voetenwerk staan we boven. Hebben we toch maar mooi even gedaan! Vanaf plateau 2 zien we in de verte, onder ons, het resort liggen. |
|
Wederom geweldig uitzicht! De terugweg is eigenlijk net zo vermoeiend en
glibberig, maar het is te doen en we genieten van al het moois om ons
heen! Voordat we het weten is de korjaal in zicht en varen we de rivier
weer over richting het resort.
Op onze kamer gaat de ventilator op de hoogste stand met onze schoenen
ervoor! Hopelijk zijn ze morgen droog. Onze broeken laten we enigszins
drogen en stoppen we daarna in een plastic zak, de sokken gaan in de
afvalbak, daar is niets meer mee te beginnen! |
|
|
Het wordt erg gezellig en we blijven hangen tot in de late uurtjes, nou
ja inderdaad, 23.30 uur is deze vakantie al erg laat! We hebben een erg gezellig gesprek met Patricia en zij stelt voor om morgenochtend toch een kajaktour te ondernemen. |
|
|
Als we om 11.00 uur terug zijn bij het resort kunnen we om 12.00 uur met
het vliegtuig terug. Oké, na al die enthousiaste verhalen gaan we
ervoor. Morgen vertrekken we na het ontbijt voor onze kajaktour! Dan horen we ook dat het Kabalebo resort bezig is met het maken van certificaten voor de mensen die Misty Mountain hebben beklommen, helaas is het ontwerp nog niet helemaal klaar, horen we van Patricia. We doen net of we erg verontwaardigt zijn, leuk hoor, wij hebben die berg ook beklommen en krijgen geen certificaat, dat is nou ook wat! Patricia weet dat we een grapje maken en we laten het onderwerp voor wat het is. Altijd weer die Limburgers, zegt ze lachend. Er komt een ander stel bijzitten en er worden nog wat Parbo's gehaald, zelfs Patricia drinkt een glaasje mee. We zijn om 06.00 uur op en na ons kopje koffie pakken we alvast onze spullen in.Helaas zit ons bezoek aan Kabalebo er bijna op, maar nog niet helemaal..... |
| Tijdens het ontbijt komt Patricia nog even bij ons zitten en drukt ons op het hart niet later dan 11.00 uur terug te zijn, anders missen we ons vliegtuig. We beloven Patricia dat we echt op tijd terug zijn, |
| "Limburgers houden zich aan hun woord", is ons motto! Ze hoeft zich geen zorgen te maken. Omdat wij een dag eerder vertrekken dan de rest, is ze zelf niet aanwezig als wij vertrekken maar is ze op pad met de rest van de groep. We kennen haar nu net een paar dagen, maar dit is echt een wereldmens! Zo lief en bezorgd! Ze is echt een "moederkloek", en we waarderen haar enorm! We beloven haar trouw op tijd terug te zijn. Dan is het echt tijd om afscheid te nemen van Patricia. We bedanken haar uit de grond van ons hart voor de mooie tijd. Ze loopt zelfs met ons mee naar de korjaal als wij aan onze tour beginnen. Stiekem heeft ze links en rechts de medewerkers van het resort al opdracht gegeven om naar ons uit te kijken, bang dat we te laat terugkeren van onze tour....we doen net of we het niet in de gaten hebben. Na een flinke omhelzing zeggen we nogmaals bedankt en tot ziens tegen Patricia. Wie weet, zien we elkaar nog eens! |
|
|
Meneer Bernard wacht al op ons in de korjaal. In de korjaal ligt een
rode kajak...oeps...moeten wij daarin?! We laten ons niet kennen en stappen nonchalant in de korjaal. |
|
|
Meneer Bernard brengt ons een heel eind stroomopwaarts. Hij verteld dat we zelf eigenlijk zelf niets hoeven te doen, alleen een klein beetje bijsturen, de stroom van de rivier brengt ons regelrecht naar het resort. Op een uur varen van het resort is het tijd om over te stappen in de kajak, midden op rivier! John als eerste en ik stap er nogal onelegant achteraan. "Niet gaan staan", gelijk zitten zegt meneer Bernard. Dat doen we dus trouw, ik zit/lig nog met 1 been in de korjaal en met m'n andere in de kajak, maar ik zit wel, in 1 keer zonder te wiebelen! We krijgen de peddels in ontvangst en meneer Bernard wenst ons veel plezier, als we ons met de stroom laten meevoeren zijn we in ± 2 1/2 uur terug, en weg is ie. Daar zitten we dan, in ons uppie, midden op de Kabalebo rivier en het is schitterend! Groene jungle aan weerszijde, zoemende hommels en geluiden uit de natuur...wat is dit geweldig!!! |
| We laten ons rustig meevoeren over de rivier, tijd telt even niet meer. Op sommige stukken stroomt de rivier behoorlijk snel en |
|
|
komen we overdwars met de kajak op het water te liggen, even met de
peddel het water in en we kunnen de tocht voortzetten, that easy!
We genieten enorm van al dit moois, onbeschrijfelijk! Dit is prachtig! Hier en daar zien we aapjes, we horen en ruiken ze eerst alvorens we ze zien, we worden nog |
|
| echte professionals! Boven ons vliegen de papagaaien...in de bomen zien we kleurrijke toekans. Dit is iets om nooit meer te vergeten! |
|
|
Pasca | |
|
|
||
| 300.21.11.07 |
|
