![]() |
In en rond de natuurparken |
|
|
|
||
|
|
||
| Start Noorwegen | Fjordengebied | Natuurparken | Mjosameer | Reisinformatie | ||
| Dag 6 -
Vrijdag 8 juli De langste rit van de vakantie, van Sogndal naar Oppdal. Maar tevens de mooiste! In het eerste stuk van de route rijden we langs het Lustrafjord. De weg (55) loopt na Sogndal langs de 81 meter hoge waterval Hlvetefoss en een tweetal meren: Solvorn en het Hafslovatn. |
|
|
Bij Gaupne is aan de overzijde de 218 meter hoge waterval
Feigumfoss te zien. Deze waterval valt echt loodrecht naar beneden het
meer in. De weg van Gaupne (via Skjolden) naar het Ottadal was rond 1400 al een belangrijke handelsweg voor de Noren. De weg staat bekend als een van de mooiste bergwegen van het land. De weg kent 11 haarspeldbochten en stijgingen van 8-11%. In de maand juli is deze toeristenweg (route 55) het mooist: er ligt nog veel sneeuw in het hoge gebied en met een zonnige droge dag zijn de panoramagezichten werkelijk oogverblindend. In de ochtend is de weg het rustigst. Het kan hier namelijk erg druk zijn. Voor reizigers met caravan is het raadzaam deze weg niet te nemen. |
|
Er zijn diverse uitzicht- en rustpunten
met telkens weer een nieuw zicht. De route vanuit Gaupne leidt naar het steeds
witter wordende hooggebergte. Ook de de top van de Galdhopiggen is zichtbaar, de hoogste berg van het land. De top is 2405 meter hoog en via steile rotspaden en gletsjer velden te beklimmen. Al schrijven de boeken een benodigde 8 uur voor, de persoon achter dit schrijven heeft hem in 12 (!) uur bereikt en afgedaald. Verbazingwekkend zijn de dikke sneeuwpakken langs de weg, die soms nog een dikte van meer dan 3 meter hebben! Na de toeristische weg, belanden we voor een tussenstop in het plaatsje Lom. |
|
|
|
|
Iets verder op de weg ligt het plaatsje Garmo, waar het ouderlijk huis
van Nobelprijswinnaar Knut Hamsun (wie kent hem niet) staat. Wij vervolgden onze weg richting Otta. Vlakbij Otta ligt het Rondane Nasjonalpark. Dit park beslaat het grootste gedeelte van het Rondane gebergte. De begroeiing in dit gebied is schaars: de bodem is zeer voedselarm (zandsteen). In dit gebied zijn wel veel rendieren te vinden, in de zomer zullen ze echter veelal verscholen zijn in kloven. De reis eindigt in Oppdal. Een plaatsje wat vooral in de wintersport erg druk bezocht is. Het stadje ansich is niet bijzonder aantrekkelijk, al is de supermarkt in het winkelcentrum om zijn afmeting zeker een bezoek waard. Overnachten kan heerlijk rustig zo’n 6 km buiten de stad bij Camping Smegarden. Grappig is te melden dat je je hier kunt melden via een intercom systeem. |
|
|
|
Heel uniek is hier toch wel het betaald parkeren! Midden in het
bos... op een verlaten pad staat een parkeerautomaat! Er zijn vanaf hier diverse wandelroutes mogelijk. Het ANWB boekje leidt ons met "een lichte wandeling" rechtdoor, een half verhard pad op. De wandeling moet halverwege uitkomen bij een heel oude boerderij. Na een tien minuten gaan we door een tolpoort (ook al midden in het bos) verder steil omhoog. Ruim 1,5 uur klimmen we dit pad op. Voor wie ons dit na wil doen: vergeet niet de antimuggen spray! Je wordt zondermeer gek als je het wel vergeten bent. Eenmaal boven het pad komen we uit bij stromend water. De brug biedt een ideale rustplaats voor verkoeling en het afschudden van de muggen. Volgens het ANWB boekje zijn we nu een half uur op weg en start de mooie wandeling nu pas... Ik heb het echter volledig gehad en wil maar één ding... met dezelfde weg terug naar beneden, naar de auto (en tweede ding: het boekje de berg afgooien). Dus: geloof het ANWB wandelboekje vooral niet! Overigens hadden de Noren dit al langer door... Zij zijn de tolweg opgereden en hebben hun auto’s bij het bruggetje geparkeerd. |
|
|
|
Na een stop vervolgen we de zelfde weg
terug (en ook afdalend lukt het ons nog niet in een half uur).
Prachtig is de
waterval die ons op de andere berg toelacht.
Zo groot en breed, het is uniek!
Alleen hadden we hier niet die berg voor hoeven beklimmen, vanaf de tolslagboom is de waterval ook prima zichtbaar. Met toch een goed gevoel van inspanning, rijden we terug richting Oppdal. Vlakbij Oppdal is er het grootste oudheidkundig grafveld van Noorwegen. Een rij van oudheidkundige vondsten uit 750 geregistreerde graven leggen getuigenis af van het leven der Vikings in de IJstijd. Via een wandelpad met verklarende borden is extra informatie te vinden. Er is keuze tussen een korte en lange wandeling. |
|
Na heel wat gewandel en de boodschappen te hebben gescoord... is het ’s avonds heerlijk om buiten met de barbecue van het Noorse te genieten. |
| Voor wie ander vertier zoekt:
in het
Nationaalpark Dovrefjell kan de unieke ervaring op worden gedaan van een
buffelsafari. Deze muskusos uit de prehistorie heeft de IJstijd overleefd en is hier te bewonderen. Vertrek voor deze safari om 9:00u vanuit het station van Kongsvold tussen 20-6 en 25-8. De safari wordt als wandeling gedaan en duurt 5 à 6 uur. Belangrijk: goede schoenen, warme kleding, lunchpakket en drinken. Prijs: 250NOK (€ 31,25) p.p. Aanmelden via: +47 72 40 08 00. Op bepaalde dagen is het tevens mogelijk om met de gondellift hoog de bergen rond Oppdal in te gaan. De gondel is open van 11:00u tot 16:00u. Op ongeveer 12,5 km vanaf Oppdal (aan de E6) liggen de Magalaupet potholes. |
|
|
De Potholes zijn te zien in een 70 meter lange inham in de bergen. De rivier Driva stroomt door de Potholes. |
|
|
In Oppdal is tevens een zwembad
met sauna en 40 meter lange waterglijbaan. Temperatuur van het water is 30 graden.
Open van maandag t/m vrijdag. Dag 8 - Zondag 10 juli Hoewel het hutje heerlijk is... worden toch de spullen ingepakt en verder getrokken richting het oosten van Noorwegen. Het gebied verandert van rotsgebergten in bossen en meren. Het doel is het plaatsje Drevsjo bij Femundsmarka Nasjonalpark. Als tussenstop vandaag het plaatsje Roros. Een bijzonder stadje met veel oudheidkundige bebouwing. |
|
Het geheel
staat op de werelderfgoed lijst... de verwachtingen zijn hoog. Wellicht komt het door de eerdere
verwennerij van natuur en bijzondere staafkerken, misschien komt het door de
lucht die vandaag iets meer dicht getrokken is...
maar Roros kan ons weinig
vertier bieden. Het dorp doet grijs en inderdaad heel oud aan.
Maar de schoonheid ontgaat ons. Het is dan ook zeker een tip om eerst de VVV te zoeken (vanaf de parkeerplaats bij het station rechtuit, langs een pleintje) en daar informatie over het dorp te halen. U weet dan in ieder geval waar de huizen voor hebben gediend. Toppunt wordt gevormd door de oude kopermijn, die tevens dienst doet als museum. De achterzijde biedt een troosteloos aanzicht van donkerhout en veel "zooi". |
|
|
Het museum zelf schijnt wel
interessant te zijn. Teleurgesteld wordt er weer in de auto
gestapt. |
|
En nog amper de tent opgezet... treffen we
de eerste kudde rendieren. erbazingwekkend! Wat een aparte dieren. Ze springen
over de hekken die als afzetting van het camping terrein dienen. Bij het lopen
hoor je de gewrichten van de beesten knakken.
De waarschuwingsborden langs de
autowegen hebben duidelijk een doel, want zonder omkijken springen de rendieren
de weg op en steken over. Het is heerlijk om hier langs het strand te wandelen. En dat kan ook een heel lang stuk. Bij het strand treffen we dan ook weer rendieren aan. Met de leider voorop, drinkt de kudde erop los, om later hun weg weer te vervolgen. Drevsjo ligt vlakbij de Zweedse grens. Voor wie het leuk vindt om ook een voet op Zweedse bodem te zetten, is het dan ook een kleine moeite om ’s avonds even naar Zweden te toeren. Ga daarvoor richting Drevsjo. Daar liggen ook de twee supermarkten. Vervolg uw weg door en de grens duikt vanzelf op. Enig nadeel in dit gebied: vanaf zonsondergang (nee het wordt echt niet donker) zitten er ontelbaar veel kleine mugjes. Buiten zitten is bijna niet te doen. Het is een aanrader om muggenmelk van Jaico mee te nemen of bij de supermarkt een Noors/Zweeds goedje te halen (vooral de spuitbus is super handig). |
|
|
Vanaf de camping trekken we verder het Femundsmarka
Nasjonalpark in. Er is slechts 1 weg die door dit gebied leidt. |
|
|
Wandelingen zijn er wel, maar staan niet overal goed aangegeven. Wij kozen
ervoor om door te rijden naar het informatiecentrum van Femundsmarka bij
Engerdal en daar de auto te parkeren. Veel Noren parkeren hier ook om
meerdaagse tochten te maken. Vanaf het informatiecentrum loopt een pad richting bos. Daar start ook een route aangegeven door middel van rode T’s. Deze route loopt dwars door het bos van het park. Opmerkelijk is de rust om ons heen, geen mens... maar ook geen dier. |
| De wandeling brengt ons over wat kleine bruggetjes en een moerassig gebied.
Na zo’n drie kwartier besluiten wij terug te keren.
Wie de route uitloopt zal in
het bergengebied van Femundsmarka terecht komen. Pas overal op voor rendieren... ze
lopen immers overal.
En de kans om een eland tegen te komen is in dit park
absoluut het grootst. Na de wandeling besluiten we nog een stuk door het park te rijden, voor zover dat kan. Een smalle weg brengt ons naar een zijtak van het meer. Het is hier idyllisch: bomen, een paar verlaten boten en rustig, spiegelend water. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Debora |
|
|
|
||



