Homepage

Costa Rica
Tekst en Foto's: Peter Jongkind
Reistijd: 2008

 

 

Dag 1 Amsterdam – St . Jose.
Om 10.45 naar Schiphol gebracht door Marieke. Geld gehaald en toen naar de balie om daar in te checken. Alles gaat goed en langzamerhand wordt duidelijk wie bij de “groep”hoort. Het is wel een lange zit maar na 9 uur in het vliegtuig gezeten te hebben
in Orlando geland. Daarna moesten we overstappen in een kleiner vliegtuig om nog 2,5 uur door te vliegen naar… Costa Rica!!!
We landen daar rond 8.00 uur local time. Buiten het vliegveld verder kennisgemaakt met de anderen en met Sanne, onze reisbegeleidster.

Dag 2 St. Jose – Vulcano Poas.
Vandaag naar Vulcan Poas op ongeveer 2700(m) hoogte. Zo af en toe zagen we de krater en het kratermeer. Maar meestal was het erg mistig.
Hierna zijn we naar Lake Buros gewandeld, dit is ook een kratermeer die als er een blauwe lucht is, de kleur heeft van turquoise .

Daarvandaan zijn we naar de vlindertuin gereden waar we vlinders, kolibries en

kikkers hebben gezien en we voor de eerste keer de Costa-Ricaanse regen gevoeld. Dus een flinke bui. Nadat we de met Louis, onze chauffeur, naar het hotel zijn gebracht even lekker gedoucht en uitgerust. Hierna moesten we toch nog wat eten, waarop Paul, Margo en ik zoiets hadden van ach we gaan de stad in.

Na even gelopen te hebben, en niet meer wetende waar het centrum zou moeten liggen, een taxi aangehouden.
In de taxi kennis gemaakt met Mario, onze taxi chauffeur.
 
We vroegen hem om naar het centrum te gaan en of hij een leuk restaurantje wist waar je lekker kon eten. Dat wist hij wel, dus op naar een Mexicaan.
Het is een gezellig restaurant

waar we taco's en tortilla's gegeten hebben (We hadden zijn telefoonnummer) terug gereden naar het hotel, maar niet voordat we een toeristische route hebben gekregen.

Dag 3 San Jose – Tortequero.
Een lange dag vandaag wat het rijden betreft. Eerst reden we nog over een goed stuk weg, maar daarna ging het over in een weg met keien. Voor Sanne(keiweg). Langs de weg zagen we heel, heel veel bananen bomen, deze plantages zijn vooral van
Del Monte. Onderweg kwamen we nog een Luiaard tegen die in een spanningskabel hing. Wij stoppen en als een volleerde artiest zijn er foto's van gemaakt.
Aangekomen in Limon de boot in gestapt waar we in ongeveer 2 uur naar Turtle Beach lodge voeren.

In de Lodge de tassen uitgepakt en daarna het zwembad in!!. Daarna lekker even wat gegeten waarna we naar Tortequero voeren om daar hopelijk de schilpadden te vinden en natuurlijk te zien.
Deze soep-schildpadden zijn rond deze tijd eieren aan het leggen. En: we hebben ze gezien!! In het donker moesten we wachten tot de gidsen er 1 vonden en we in groepjes de schildpad van dichtbij konden bekijken.

Ze zijn helemaal in trance: ze merken niets op van hun omgeving en doen waar ze voor gekomen zijn eieren leggen. Ook hebben we nog een schildpad gezien die terug naar zee kroop.  Een hele mooie ervaring!!!.

Dag 4 Tortequero.
Vroeg op om in het oerwoud een wandeling te maken. Hier hebben we kikkers gezien, vleermuizen en planten waar Cindy, onze gids, ons uitleg over gaf. 's Middags gezwommen om daarna een boottocht te maken en te gaan vissen en schildpadden te

spotten. Miranda is de held van de dag: Ze heeft beet!!
Maar help wat moet ik ermee, wat moet ik doen, hier, dan mag jij.

De kapitein denkt het er zijne van: zijn gezicht betrekt en denkt: wat hebben we nu weer aan de haak geslagen, een schildpad???
Tot overmaat van ramp wil de motor ook niet starten zodat er onweer op komst is bij de man.
 

Maar dan klaart het gezicht op bij de man: nee het is geen schildpad maar een grote vis, we zien deze springen.

Grote hilariteit natuurlijk maar helaas breekt het lijntje na een half uur te hebben gevochten met een zeebaars, walvis, haai of misschien een…
Een heerlijk tochtje dus waar we ook nog schildpadden hebben zien zwemmen. In tijden niet zoveel gelachen:
Miran, je bent me er eentje!!.
 

Dag 5 Tortequero.
 's Ochtends een boottocht gemaakt waar we brulapen, vogels, hagedissen en Johnnie hebben gezien(onze krokodil).
Ook lagenwe nog even stil in een Lagune waar het ontzettend mooi en heerlijk stil was.
Na de boottocht een wandeltocht gemaakt naar Tortequero Hill, een heuvel van 128(m) hoog. Op zich niet zo hoog maar het was er warm en vochtig en op sommige stukken glad.

Ook hier zagen we vele dieren zoals aapjes, verschillende kikkers, kite's enz.. het uitzicht over de wouden van Tortequero, en de trip zelf was mooi. Terug onder aan de heuvel kokosnoten gekocht voor de dorst.

Terug in de lodge gezwommen en geklierd waarna we gingen eten in Tortequero wat een gehuchtje is van 1500 inwoners en 1 lange winkelstraat van kleine winkeltjes waar de mensen hun waar verkochten. In het restaurant lekker Tilapia gegeten.

Dag 6 Tortequero – La Fortuna.
Vandaag terug naar Arenal, de vulkaan die nog steeds lava uitspuugt. De boottocht is weer heerlijk, 2 uur terug en dan met de bus weer de hobbel en bobbelweg af om zo nu en dan te stoppen om voor een plantage of voor de bananenverwerking.

Dit is bewerkelijker dan ik dacht, het wassen, in instecticieden baden, uitzoeken, plakkertjes erop en dan in de Del-Monte dozen.
In Arenal aangekomen even geluierd voordat we op weg gingen om de vulkaan in het donker te bewonderen.
Het viel tegen, je zag wel dat er af en toe lava naar beneden rolde, maar het was te ver weg

om ervan te genieten. Ik heb nog wel geprobeerd om foto's te nemen maar dat lukte niet, Mirjam en Jolanda is het wel gelukt. Daarna hebben we met z'n allen lekker in een steakhouse gegeten.

Dag 7 Arenal - La Fortuna.
 Ook vandaag weer een druk programma: een boottocht om vogels te kunnen spotten in Cano Negro, een Nationaal park met een zwart gekleurde rivier, dit komt door de tanine van rottende bladeren die het zo donker maakt.

We zien veel, neushoornvogels, 2 en 3 tenige luiaards, brulapen, ijsvogels, kapucijneraapjes en nog veel meer.

We eten in de middag onder een boom omdat het nogal hard regende. De bemanning heeft zich uitgesloofd: pasta met saus, fruit en een toetje toe!! Wat een luxe. Na het eten zien we nog meer vogels, een soort shoebill, parkieten, krokodillen, aalscholvers, noem maar op.
Een heerlijke dag waar we veel hebben gezien.

Dag 8 Arenal – Rincon de la Vieja (Hyacenda Vieja)
Vandaag met de bus naar Rincon de la Vieja (Hyacenda Vieja). De rit zelf is een beetje saai. We komen rond 13.00 uur aan.
Even gegeten en een wandeling gemaakt naar een waterval .

Deze wandeling was ongeveer 2 uur en door de stromende regen. De paadjes waren glad en modderig maar we hebben erg veel plezier gehad. Vooral toen onze gidsen, boerderijhonden ons de gehele tijd vergezeld hadden. Lieve dieren, nergens bang

voor, behalve toen er rangers een koe en kalf naar de weg dreven werden ze onrustig. Daarna wat gedronken en wat gegeten.

Dag 9 Rincon de la Vieja
Vandaag een voettocht gemaakt van ongeveer 4 uur, langer mocht niet omdat het er al dagenlang regende, dit is zelfs voor delocals ongekend. De zware regenval komt door El Niná, de tegenhanger van El Ninó
 

De paden zijn erg leuk, vooral omdat we door rivieren moesten lopen, eroverheen klimmen. We zijn bij de modderbronnen geweest, daaruit blijkt dat die nog een vulkanisch gebied is.
Na de wandeling wezen badderen in het zwembad, en lekker met z’n allen wezen babbelen op de veranda.

Dag 10 Rincon de la Vieja
Om acht uur op om te gaan paardrijden, ik ben benieuwd!.
Het lijkt me een leuke ervaring, maar aan de andere kant …..Maar goed, het blijkt erg leuk te zijn, mede omdat het paard erg goed luistert, de omgeving is erg mooi, de regen valt mee en we gaan met het paard door diepe rivieren, struiken en

modderpaden!
Tussendoor nog een wandeling gemaakt naar een waterval, daarna weer terug op het paard en eerst even in draf, en daarna… ja in galop!
Het was even wennen maar niet anders dan top! 's Middags zijn we naar de sauna en de modderbaden geweest: we mochten elkaar insmeren met modder, dan afspoelen met

kkkkkoudwater en dan de sauna in. Voordat we ons hadden afgespoeld hebben we Louis laten schrikken: hij lag lekker in de bus te dromen toen er opeens een stelletje wildemannen hem uit zijn droom haalden. Als je zijn gezicht had kunnen zien..

Een vrolijke bedoening en een gekke groep heb ik maar getroffen. De sauna is maar net groot genoeg om ons allen erin te laten, maar het was heerlijk! Daarna in de modderbaden om te gaan relaxen.
Het was een lekkere en vrolijke afsluiting van de dag!.

Dag 11 Rincon de la Vieja - Monteverde.

Helaas hebben we te horen gekregen dat we niet naar Monteverde kunnen, dit vanwege de vele landverschuivingen die zich hebben voorgedaan op de weg daar naartoe. Gelukkig is Sanne er nog, want die heeft een prachtig plan bedacht dat ons het beste alternatief lijkt.

We gaan in plaats van Monteverde naar de Golf van Nicoja. Dit betekent dat we droger weer hebben, het plaatsje heet Punta-Arenas. Het ligt erg mooi gelegen in een baai met mangroven waar de brulapen, krabbetjes, vogels en eekhoorntjes in de achtertuin leven!. Rond 4 uur op de Tefa's en sokken een rondje lopen. De huishond loopt met ons mee en wijst ons de weg als we weer eens een andere kant op willen. Al gauw zijn we kletsnat en soppen we door de wei heen. Niets dat ons nog in de weg kan staan, een vrolijk groepje dat door de wildernis kuiert.

Ondertussen is het donker geworden en komen er andere levensvormen tot leven waar niemand ooit van had gedroomd, laat staan gehoord!! Tussen de vuurvliegjes door lijkt het net de Efteling totdat we pieuw.. pieuw.. pieuw horen.

Zouden dat toch, nee het kunnen geen elfjes zijn maar toch.. Nee het zijn Nintendo kikkers, wat een geluid, dat ge-pieuw en dan die flitsjes erbij van de vuurvliegjes.

We zijn in een andere wereld terechtgekomen!. Wel zijn we een beetje de weg kwijt in het donker maar gelukkig hebben we de hond nog.

Bij de lodge aangekomen even de modder afgespoeld en wezen zwemmen/ stoeien met Margo en Claudia. Daarna wezen eten in het restaurant waarna Bas zijn verjaardag voorzette in de schommelstoelen.

Dag 12 Golf van Nicoja, Punta-Arenas – Manuel Antonio.
 Ook vandaag horen we dat we niet naar Monteverde kunnen, maar Sanne zou Sanne niet zijn als ze niets in petto zou hebben:

2 nachten in Manuel Antonio ipv. Monteverde.
Hierdoor hebben we meer tijd voor de canoping, lopen enz… Het lijkt ons allen een goed plan en het is voor de verandering een luxe hotel.

De reis is saai maar we lachen ons een slag in de rondte om Margo: ze bijt Paul in de arm waardoor hij een kadootje in zijn arm heeft voor de rest van de vakantie en dit alles omdat hij haar tenen wilde masseren!

In Manuel Antonio bij de Mexicaan wat gegeten waarna Claudia en ik schoenen zijn wezen kopen omdat die van mijn kapot zijn, het was gezellig maar dat hield wel op toen Claudia mij roze schoenen wilde aansmeren en daarna nog felblauwe sokken. Vrouwen en smaak.. Maar goed, wel geslaagd.


Dag 13 Manuel Antonio.
Vandaag de Canoping tour: dat is een tour tussen de bomen door met kabels: je moet afremmen met je handen op de kabel en zo ga je zoevend door de bomen heen. We krijgen eerst een vest aangemeten, waar een haak met touw aanzit, deze verbind je

met de kabel.

De haak wordt aan de kabel bevestigd en doordat de kabel naar beneden hangt kun je zo snelheid maken en dus naar beneden zoeven. Het gaat allemaal goed en hebben erg veel lol, maar doordat het regent zijn de kabels nat en daardoor rem ik niet goed genoeg af zodat ook ik erachter kom dat de boom toch wel erg hard is.

De bezorgdheid is groter dan de schaafplekjes die ik er aan over gehouden hebt! Hierna zijn we nog even wezen lopen: kortom een actieve dag vandaag.

Dag 14.
 Een lange boottocht voor de boeg om walvissen, schildpadden en dolfijnen te spotten!. De walvissen hebben we gezien, wel op een grote afstand en het
regende/ waaide behoorlijk zodat ze niet goed te zien waren, helaas! Wel hebben we vliegende Manta's gezien: ze komen uit het water om de parasieten van hun lichaam te krijgen. We zijn naar een eiland toe gevaren waar we gesnorkeld hebben: het

het was de eerste keer maar wat mooi: veel grote, kleine en gekleurde vissen gezien, misschien zit die van Miran er wel bij!

Hierna wat gegeten en daarna weer het water in om te gaan snorkelen: helaas was dit keer minder vis te zien. Na het snorkelen de anderen van het strand afgehaald en dan weer terug:

Gelukkig was het nu minder heftig zodat Margo en Jolanda geen last hadden van zeeziekte. Claudia werd nogal nat omdat ze voor in de boot zat en ik daarom maar mijn poncho aan haar gaf.
De kapitein vond dit zo'n leuk gebaar dat hij zijn regenjas aan mij gaf.
Claudia kwam tegen mij aanzitten en zo hebben we tot het einde toe gezeten: lekker leunend en genietend van de zee en elkaar.

Zo heb ik mij al tijden niet gevoeld!. Na het tochtje met elkaar gesproken over het hoe en wat: Eerst maar rustig aan en de vakantie maar af te wachten. Het eilandje heet Isla Caño.

Dag 15 Playa Dominical.
Hier zijn we met de boot naar een mangrove bos geweest.?????????????????????????????

Dag 16 Playa Dominical - Puerto Jeminez , La Llena Lodge.

Vandaag naar de La Llena lodge om van daaruit naar Corcovado te gaan. De tocht is in het begin nog goed, daarna wordt het slingeren en met de boot mee naar de overkant om daar met de taxi's verder te gaan. Zo af en toe moesten we met de taxi's door rivieren heen, ze moeten niet hoger staan!.

Op ongeveer 45 min. van de lodge konden de taxi's niet meer verder dus de bagage uitladen en dan maar lopen. Eerst de rivier over: tot je middel in het water en schuin lopend naar de overkant omdat de stroming erg sterk is.

Bij de lodge aangekomen de omgeving bewondert, de huisslang Sita aangeraakt en lekker gegeten. We wilden vroeg naar bed omdat we morgen in de vroege ochtend naar Coracovado gaan. Maar eerst nog even in het donker naar het strand om schildpadden te zoeken met Claudia.
Hand in hand liepen we over het strand tot we niet meer verder konden.

Genietend van de rust en elkaar werden we plotseling door een hoge golf tot ons middel kletsnat, weg romantisch gevoel. Hoewel we in ieder geval erg veel plezier hadden in dit voorval.
Hierna zagen we Sanne en de anderen het strand op komen zodat ik even met mijn zaklantaarn seinde, hierop rende Sanne naar ons omdat ze dacht dat we een schildpad hadden gezien. Oftewel Sanne op en top enthousiast.

Dag 17 Op naar Corcovado.
Vroeg op om onze spullen te pakken en dan gaan we: Pedro, onze gids, Margo, Miranda, Claudia, Ben, Paul, Peter en Peter.

Het eerste stuk gaat in ene rustig tempo: we zien erg veel neusbeertjes, eekhoorntjes, miereneters, groene ara's, kapari's (uit de klauwen gegroeide pauwen)

De wandeling duurde ruim 9 uur door de bossen, heuvels en het laatste stuk over het strand. Grote en kleine rivieren overgestoken (tot ons middel in het water) waar iedereen elkaar hielp en modderpaden waar je tot je kuiten in wegzakte. Gelukkig viel de warmte erg mee anders was de tocht vele malen zwaarder geweest.

Het was goed te doen en het eten was heerlijk: rijst en pasta met wat kruiden. Niet het beste eten maar het is voedzaam en honger hebben we allemaal dus het smaakte mij best. Het regent ondertussen erg hard zodat we de avondwandeling niet kunnen maken, wat misschien wel goed is omdat we

allemaal we vermoeid zijn door de wandeling. De klamboes opgehangen in de grote ruimte en de schoenen te drogen gelegd. 's Nachts af en toe wakker geweest omdat de regen zo hard op het golfplaten dak terecht komt dat je er doof van werd.

We gaan vandaag dieper het oerwoud in om hopelijk de tapirs te kunnen spotten. Helaas ruiken we ze wel en gaan we als tijgers sluipend achter het dier aan. Wel zien we de sporen maar zien we ze niet, wel zien we vele vogels, toekans, roerdompen, witte ibissen en krokodillen. 's Middags soep met rijst banaan, wat lekker en voedzaam was. Na de lunch weer gaan wandelen

en ondertussen Tarzan en Jane wezen spelen. Claudia, Paul, Ben en myself aan de lianen hangen en slingeren maar!
Grote pret natuurlijk. 's Avonds hebben Miranda, Peter en Margo gekookt: alles door elkaar en het was nog heerlijk ook, pasta, rijst, soepkruiden, enz.. Na het diner in het donker speurend naar tapirs, varkens, poema's en panters maar niets van al deze mooie dieren gezien.
 
Pedro vond dit niet leuk zodat we wat langer in het oerwoud verbleven. Wel vroeg naar bed omdat we er om 4.00 uur uit moesten voor de wandeling. Het eerste wat er gedaan werd toen de wekker ging: melk zetten en de spullen pakken, toen rijstepap gemaakt zodat we met een volle maag ertegenaan kunnen.
Rond 5.00 uur nemen we afscheid van het ranger station en gaan we op de

weg terug. De temperatuur is lekker: niet te warm of te vochtig. Het tempo van Pedro is lekker maar was voor sommige wel te snel omdat wedoor het zand lopen. Pedro wilde zo snel mogelijk over de rivier zijn zodat we niet overvallen worden door de

vloed, maar of dat zo is betwijfel ik.
We hebben het gehaald en lopen het oerwoud weer in, waar we weer neusbeertjes, kapucijner aapjes en veel meer zien.

Jolanda en Sanne staan ons op te wachten: een geweldig ontvangst en we zijn blij om hun weer te zien!. Daarna naar de lodge om de anderen weer te zien, ook zij zijn blij.

We raken niet uitgepraat maar eerst even een lekkere verfrissende douche, het koude water deerde ons niet. Wel even de zere voeten van de altijd maar vochtige schoenen verzorgd. Daarna snel runderstoof gegeten om dan nog met de benenwagen 3 kwartier te lopen naar de taxi's.

Onderweg staan er een paar taxi's in het water vast wat natuurlijk de nodige pret

gaf, vooral toen 1 van de deuren openging en er een rivier van water uit de jeep stroomde. Hierna naar het hotel om even te eten en voldaan naar bed te gaan.

Dag 19 Naar de Quetzal lodge.
Een lange rit voor de boeg om naar de lodge te gaan waar je de meeste kans hebt om de quetzal te zien. Onderweg even gepind en wat gegeten, dan ziet Claudia een speelgoedwinkel. Zullen we?  Kadootjes kopen en een pakjes avond organiseren?Voor Margo een barbie telefoon, Ina een walvis, voor Paul een el. aansteker. En geven we voor Miranda een koe?

Ben krijgt van de Sint een koffie filter en Peter een rustgevende douche crème.

Claudia krijgt een bal en Jolanda een Tamacuttie.
Wat is er voor Sanne te vinden en dan nog iets te bedenken voor mij?
Toch vinden we iets, Sanne oorbelletjes en voor mij een beertje.

 Claudia en ik hebben nu al voorpret, de cadeautjes worden netjes in de bus ingepakt, en dat zonder dat iemand het merkt. Daarna met z'n allen wezen eten in de lodge, niet te veel maar het was wel erg lekker: Vis met rijst, groenten, gefrituurde broccoli zijn, enz. Daarna met het groepje pakjesavond gevierd.
We hebben veel lol gehad. Voor de camera verteld wat de mooiste dingen waren tijdens deze vakantie.
Voor mij was de hele reis een hoogtepunt, elke minuut heb ik genoten van de groep en de natuur. Het mooiste moment (met Claudia door een golf nat worden) kon ik natuurlijk niet vertellen. Een hele leuke avond met veel pret naar bed waar ik nog heb liggen na genieten.

Dag 20 De Quetzal lodge – San Jose.
De quetzal spotten!! Nadat we cornflakes ophadden met melk naar buiten om op zoek te gaan naar de quetzal. De gids vraagt of ik de quetzal wil zien waarop ik natuurlijk ja! zeg, en daar zit ‘tie: een blauwe vogel op een tak. Vlug de anderen geroepen en dit alles bij onze lodge: twee mannetjes en 1 vrouwtje!.

Na ze bewondert te hebben met het busje naar een andere locatie maar daar zijn helaas geen quetzal te zien. Dus maar weer terug naar de lodge om ze

verder te spotten. Rond 12.00 de bus in om naar San Jose te rijden. Helaas is het cirkeltje nu weer rond, we zijn weer in het hotel beland waar het allemaal begon: een mooie reis met veel plezier. Even gelegen en toen nog ge-internet: Adinda en Jacqueline komen mij ophalen! Daarna wilden we met zijn allen gaan eten in een restaurant: het wordt een Italiaans restaurant, erg luxe

uitziend met obers in pinquin pakjes tafels gedekt volgens het etiquette en vervolgens live music!. Vooraf uiensoep, zeebaars met garnalen en een heerlijk toetje toe. Een leuk einde van en geslaagde reis!. Terug in het hotel blijkt Paul zijn bril te hebben vergeten en deze ligt nog in het restaurant dus nog maar even met hem daar naartoe. Helaas blijkt het al gesloten te zijn zodat Paul het zonder bril niet te doen.


Dag 21-22 De laatste dag.
Om 8.30 richting het vliegtuig om daar in te checken en we horen daar dat het vliegtuig 2 uur vertraging heeft. De vlucht naar Orlando gaat voorspoedig en omdat we moeten wachten lekker ge-shopped en oorbellen voor Claudia gekocht. Van Claudia krijgen we een kikker: dit is een leuke herinnering aan haar en de vakantie. Kikkertje gaat mee naast Bongo.

Op weg naar Schiphol weinig geslapen (Claudia lag op mijn schoot te slapen) maar de tijd ging erg snel. Afscheid genomen op Schiphol maar niet voordat we afgesproken hebben om elkaar snel weer te zien. Het afscheid van Paul, Margo, Ben en Claudia was zwaarder dan ik dacht. Maar aan alles komt een einde en ik heb er leuke vrienden aan overgehouden!.


Bekijk ook de website van Peter
Peter

printversie
431.24.02.09