Homepage

Per oldtimer van Nederland naar Beijing - Deel 5
Gobi Woestijn - China
Tekst en foto's: Liesbeth en Michiel Hehenkamp
Reistijd: juli - augustus 2008

 

 

Nederland - Baltische staten

Moskou - Jekaterinenburg

Novisibirsk - Irkutsk

Baikalmeer - MongoliŽ

Gobi woestijn - China


28 juli. Gobi woestijn plaatsje Homt -  station 48 naar Erenhot in China.
Niet veel geslapen, het luchtbedje was smal en het was best frisjes. Rond half zes zijn we opgestaan en na onze tanden gepoetst te hebben de rommel opgeruimd en weer een poging gedaan om de woestijn uit te komen. Het lukte niet, iedere keer
reden we op wegen die niet konden kloppen.
Na overleg zijn we terug gereden naar het station en de stations chef uit z'n bed gehaald. We hebben hem gevraagd of hij voor ons uitwilde rijden naar Zamiin Uud, naar het Ger-kamp om daar ons te melden en verder te rijden naar de grens.

Hij zou samen met zijn zwager ons brengen.
Maar die moest uit een ander dorp komen. Er werd door zijn vrouw een lunch aangeboden heel lief, rijstpap, brood met jam en snoepjes.
Er werd een kleed op de grond gelegd en daarop een dikker kleed en daar werd het eten op geserveerd. Leuk, om dat mee te maken. Een avontuur in een avontuur.
Alles bij elkaar was het best spannend hoor, maar we komen er wel.

Het was nog zeker 110 km. Het kon korter maar die weg was veel te slecht volgens ons mannetje. Na een uur of vijf waren we eindelijk in Zamiin Uud. Het bleek dat er maar een paar mensen in het Ger-kamp zijn aangekomen, de rest sliep in de woestijn,


Logeren in het stationsgebouw

iedereen was de weg kwijt of vonden het te donker om door te rijden.
Fijne gidsen hadden we, ze wisten zelf de weg niet in de woestijn.
Uiteindelijk toch de grens bereikt en weer wachten op de rest. Ze hadden weer voorspeld dat het lang kon duren, maar geduld hebben.
Na een tijd mochten we eindelijk doorrijden. Voor de grensovergang  moesten de


De Trans SiberiŽ route

auto's uitgeladen worden en alles moest door de bijrijder naar binnen genomen worden om te controleren. Nou, ik heb een koffertjes en een tas meegenomen en de rest in de auto laten zitten, dat kan ik niet sjouwen. Binnen gekomen stonden de gidsen van China al op ons te wachten voor nadere instructies. De passen werden gecontroleerd.


Heerlijk logeren, dankzij de stationchef

Dan door het poortjes en alles op de band, daarna wachten op een beambte om alles te controleren. Alles moest open voor controle, bij het zien van de camera's wilde hij alle foto's en films zien. Maar ik dacht bekijk het maar, het zijn ruim 700 foto's, dus meldde ik de goed man dat ik niet wist hoe dat moest, maar als hij het wel kon moest hij het maar doen.

Dat was waarschijnlijk voldoende om de camera's goed te keuren. Heb wel uitgelegd wat en waar we geweest zijn en dat de foto's vakantie kiekjes zijn. Ik heb geen staatsgeheimen gefotografeerd of gefilmd.

Na inspectie weer wachten in een andere ruimte en ondertussen werden de auto's gecontroleerd. Heeft toch wel een lange tijd geduurd, maar uiteindelijk waren we in China.
Einddoel in zicht.

Van de gidsen kregen we onze Chinese kentekenplaat en ons rijbewijs. Na even de instructies opgevolgd te hebben werden we in groepen verdeeld en kregen we een oranje T-shirt en een blauwe sjaal. Eindelijk konden we vertrekken naar ons hotel.

Onder begeleiding van de politie zijn we naar ons hotel gereden en ik heb begrepen dat die ons tot in de haven begeleiden, best leuk hoor.

Na gedouched te hebben, want dat was echt nodig hebben we heerlijk gegeten.
Iedereen zat aan een ronde tafel en daarop een grote draaischijf. Die schijf werd vol gezet met allerlei hapjes, van alles wat, vlees, vis, rijst, diverse groentes heerlijk.
Vlug naar bed voor een welverdiende rust.

29 juli Erenhot naar Datong
In eerste instantie zouden we van Erenhot naar Hohhot gaan, maar mocht om de een of andere reden niet van de Chineese overheid. Om 10 uur zouden we vertrekken, maar er bleken een paar auto's zo verdwaald te zijn, die er bijna 2 dagen over gedaan hebben. We stonden al helemaal klaar om te gaan.


Afscheid van onze Mongoolse gastvrouwen

Op het parkeerterrein waar we stonden wemelde het van de kinderen en oudjes om maar wat te krijgen. Ze hadden het zo in de gaten dat er wat te halen viel. Sommige mensen waren echt aan het bedelen, wat een armoede in dat plaatsje.
Eindelijk gaan we vertrekken, maar helaas was het alleen maar het opstellen van de auto's in de straat.


Grensplaats MongoliŽ - China

We hadden een hoop bekijks en andersom ook. Een armoedige huisjes dat daar stonden en dan af en toe een toilet ruimte, ik denk dat dat gedeeld moet worden met z'n allen.

De baby'tjes en hele kleine kinderen dragen geen luiers, hebben een broekje aan met een open naad aan de achterkant, zodat ze als ze gaan zitten hun behoefte kunnen doen, dit is iets wat wij ons niet kunnen voorstellen. De hele straat was een grote armoedige buurt.

Uiteindelijk zijn we vertrokken, we zouden onderweg nog naar grotten gaan maar doordat we zo laat zijn vertrokken ging dit niet door. Het is wel weer erg fijn dat we gewoon weer een normale weg hebben en een mooi ook nog, volgens mij splinter nieuw.
Bij het uitrijden van dat plaatje stonden er aan weerszijde van de weg grote

dinosaurussen en allerlei uitgestorven beesten, helemaal aan het einde twee grote dino's over de weg heen een geweldig leuk gezicht, of die symbool staan voor iets van dat plaatsje weet ik niet. Eindelijk in Datong aangekomen, iedereen stond langs de weg om ons te begroeten, leuk hoor. Het hotel Hong An was schitterend, wat we altijd voor de grap zeggen als het weer een slechte kamer was, komt nu uit, we hebben een bubbelbad en een sauna op de kamer.
Maar we kunnen er niet van genieten, we moesten weer gauw eten en dan naar bed want morgen weer een redelijk vroege dag

30 juli. Datong Ė Beijing naar Tianjin
Om 6.30 gewekt, veel te vroeg naar onze zin, maar de gidsen hebben geen medelijden met ons, we zouden toch om 8.00 uur vertrekken? Na het ontbijt stipt om 8.00 vertrekken we, dat was de bedoeling, maar toch weer wachten op de andere die nog

niet klaar waren.
Onder strikte begeleiding van politie en gidsen eindelijk weg, het was wel indrukwekkend, we gingen via de snelweg en alle af- en opritten werden afgezet door politiemensen zodat er niemand onze groep kon onderbreken. Hele files stonden er bij de opritten, we leken wel de koningin, voorrang op alles en een snelheid dat we mochten rijden, heerlijk.

Ik denk dat er zoín 1000 politie mensen aanwezig zijn op alle kruisingen en op-en af ritten
Bij alle tolwegen kregen we voorrang en werden er fotoís gemaakt, ik denk dat die ter controle waren of we allemaal wel aanwezig waren.


Langs de grensweg de dinosaurissen

Zoín luxe hadden we nog niet meegemaakt. Alleen het tanken was een reuze probleem, 80 autoís die moesten tanken en verplicht bij een en hetzelfde tankstation geeft een hoop op onthoud, maar ja het systeem hŤ. Rond de middag kwamen we aan in Beijing, maar we moesten terug want we zouden naar de Grote Muur rijden. Dus op weg naar Ju Yong Guan, dat schijnt de


Eerste Chinees dorp: Datong

mooiste plek te zijn bij de Muur.
Daar aangekomen, eerst een lunch en daarna de muur beklimmen. Ik heb hem alleen van beneden aanschouwd en dat was al mooi genoeg.
Terwijl iedereen naar boven was, heb ik alle winkeltjes bekeken, maar na een paar winkels had ik er genoeg van, je wordt haast vastgeklampt om te kopen verschrikkelijk. Heb heerlijk in de auto zitten wachten tot iedereen terug kwam.
Veel bekijks was er wel en iedereen wilde een foto van de auto maken, best wel leuk.
Iedereen was weer terug en we moesten weer op pad om de auto naar Tianjin te brengen, de haven plaats waar de autoís verscheept zouden worden.
Alles verliep zeer gedisciplineerd, de autoís in rijen, leeghalen, het tracking systeem eruit halen en de bussen in om ons naar Beijing terug te brengen. Uiteindelijk kwamen we om 2.00 uur aan in het hotel, na een lekke band van een van de bussen, maar ja we hebben geleerd om geduld te hebben.
Eten was er niet meer bij, dus met een beetje honger maar naar bed of anders de minibar plunderen. Wij gaan lekker uitslapen morgen, de excursie pakken we in de middag wel weer op, eerst uitrusten.
 

WE HEBBEN ONS EINDDOEL BEREIKT, BEIJING WE ZIJN ER!!!!


 


Liesbeth

printversie

440.23.03.09