Isla Margarita
Tekst en foto's: Ton Stegers
Reistijd: mei 2007

De Orinoco is een rivier in Venezuela die ontspringt in de Sierra Parima (Hoogland Guyana) vlak bij de grens met Brazilië.
De monding is een enorme  rivierdelta (41.000 km²) met moerassen en wouden.

Na 9 uur vliegen met in een halfvol toestel van Martinair waar we dus lekker onze benen konden strekken zonder voor Comfort-class te betalen.

Op de luchthaven van Isla  (Santiago Mariño International Airport) moesten we lang op onze koffers wachtten en werden wij er ook nog uitgepikt om onderworpen te worden aan een

Na een drankje van Q-international zaten we snel in de bus ( en onze koffers in een andere bus) en reden we naar ons hotel Puerta del sol waar tot onze verbazing onze koffers al klaar stonden.

Wiel en Truus onze kennissen uit Landgraaf zaten ons al op te wachtten en hadden met een smoes ( we waren op huwelijksreis )
een goede kamer voor ons versierd en waar we opgewacht werden door 2 zwanen gemaakt van handdoeken en bloemen die op ons bed lagen. Lachen geblazen dus.

Door het tijdsverschil van 6 uur waren we toch wel een beetje Jetlag-achtig en na 2 uurtjes bijkletsen lagen we dan ook uitgeput in bed ( nadat we natuurlijk de zwanen verjaagd hadden).

Na slecht geslapen te hebben en ook de hele dag wel moeite met het tijdsverschil hadden zijn we naar de meeting van Q-international gegaan waar we het standaard verhaal aangehoord hebben.

Onderweg werden we meteen met het enigste negatieve aspect van Isla geconfronteerd:
Het straatvuil en de enorme hopen lege flessen langs de weg.
Men zal er wel andere prioriteiten hebben of gewoon nonchalant zijn maar men gooit hier gewoon de flessen in de berm
Als je alle flessen op Isla zou omsmelten dan kun je er een aquarium te grootte van een voetbalveld van maken. Jammer Jammer Jammer.

Ook ff kennis gemaakt met het begrip Zwarte Markt waar we dan ook maar gebruik van hebben gemaakt door dollars in te wisselen bij "Der Rudi", waar we i.p.v 210.000 Bolivaar 360.000 Bolivaar kregen voor onze dollars. je wordt gewaarschuwd dit niet te doen omdat men met truckjes werkt en het geld wel eens vals zou kunnen zijn, maar je moet dan toch maar eens een gokje wagen en het pakte goed uit.
Na een wandeling langs het strand van Playa El Agua waar je meteen de

duikende en zeilende Pelikanen opvallen en de wandelende supermarkten die over het stand lopen om hun sieraden en kleding aan de man te brengen hebben we alleen nog maar geluierd en genoten van de goede keuken van ons hotel. Er werd echt heerlijk en gevarieerd eten geserveerd en er was geen een dag dat we een lange neus hoefden te trekken. Gewoon goed.
Na het eten ging bij ons weer snel het kaarsje uit en zijn we weer naar ons zwanenverblijf gegaan.

Een vis-vlees, groente-fruitmarkt  en een markt,waar je bijna alles kunt kopen wat je nodig hebt. Van ondergoed via kleding tot huishoudelijke artikelen en TV's aan toe.( er varen dagelijks veel mensen van het vaste land van Venezuela naar Isla om daar hun belastingvrije inkopen te doen) op de bootjes zie je dan ook heel wat DVD spelers en TV's die meegesleept worden) Je kunt er ook souvenirs kopen en er zijn een hele hoop restaurantjes  waar je wat kunt eten of drinken.

Op de markt kijk je je ogen uit en het mooiste zijn natuurlijk weer de mensen die hun waar aanprijzen.

We hebben in veel landen gefotografeerd en soms is het moeilijk mensen te mogen fotograferen en soms willen ze dat helemaal niet.
Maar HIER!! ZE SPRINGEN GEWOON VOOR JE CAMERA.

Ze vinden het hartstikke leuk en late zich dan ook vol trots vastleggen op de foto en natuurlijk ff kijken in de display en maar lachen.
Tip: Ga vroeg naar de markt want als het zonnetje gaat schijnen weet een blinde de markt zonder begeleiding op 10 km afstand zelfstandig te vinden.

Tegen de middag weer terug naar onze thuishaven. Je maakt gewoon een afspraak met je taxichauffeur en hij komt je op tijd weer halen of hij wacht gewoon tot je klaar bent.
Taxi's:
De meeste taxi’s die rondrijden zijn grote, oude Amerikaanse auto’s met kleine dikke Mexicaanse typen met een brede glimlach. 
De taxi’s hebben geen meter,
Bij de meeste hotels staan taxi's die een vast tarief hanteren. Toch is het beter om van tevoren duidelijk een tarief voor de taxirit af te spreken. de taxi's die zo rondrijden en op zoek zijn naar klanten zijn over het algemeen niet officieel! De officiële hebben een gele kenteken plaat.
Maar het zijn allemaal beauty's. Je moet altijd de deur door de chauffeur laten dichtgooien anders valt de deur eruit. Sommige onderdelen worden door plakband aan elkaar  gehouden maar de motoren lopen als een

Taxi

klokje. De verkeersregels worden ook iets anders ingevuld dan in Nederland, regelmatig zie je dat er gewoon door Rood gereden wordt. Als basis kun je het beste de stelregel aanhouden: Groot gaat altijd voor Klein.

En je staat veiliger met losse handen op de reling van de Eifeltoren dan op een zebrapad in Venezuela.

De temperatuur loopt naar mate de dag vordert behoorlijk op. ( we zitten 11 graden te noorden van de Evenaar).
Tijdsverschil 6 uur met Nederland-- Temperatuurverschil 20 met Nederland dus dat zit wel snor.
Maar een duik in de pool of de Caribbean Sea, (Mar Caribe)
( watertemperatuur  28°)  is een must anders verdamp je ter plaatse. Dus de rest van de dag.....relax.

Lekker gebarbecued in het hotel en rond 10 uur naar het zwanenverblijf, lekker in slaap gevallen met op de achtergrond Venezolaanse muziek en op de voorgrond het gejoel van de Airco.

een paar draden tussen de bomen hangen. en al die auto's natuurlijk vol roest zonder APK maar vaak ook zo mooi opgeknapt en schitterend in de zon met een trotse eigenaar met een dikke Havanna in zijn mondhoek.

Deze plaats was in de 16e eeuw de hoofdstad van Isla Margarita en ligt in het groene binnenland. Voornaamste trekpleister is het Mariabeeld, dat in de Pachegro zou zijn gevonden door indianen. Het beeld staat in een suikerzoete kerk, die eruitziet als een soort schuimtaart.

Duizenden pelgrims komen in september naar het bedevaartsoord om er te bidden en te offeren.
Het dorpje zelf is heel sfeervol en de kerk is uitgerust met luidsprekers die er voor zorgen dat je nergens een gebedje hoeft te missen.
De mensen die de kerk bezoeken (het puilt uit) zitten soms helemaal in

trance en komen op bezoek bij Maria met een enorme bos bloemen die ze even buiten de kerk hebben gekocht.
De bloemenverkoop is ook al een schouwspel op zich. de verkopers rennen naar de aspirant kopers toe met verschillende

bossen in hun handen en proberen zo met hun gebaren en Spaans gebrabbel hun concurrenten af te troeven. Rondom de kerk worden de souvenirs verkocht en stikt het van de eet tentjes.

Aanbevolen hapjes:
Arepas brood een soort brood van maïsmeel, water en zout
Empanadas kleine, dubbelgevouwen pannenkoekjes, met een vulling van kaas of vlees
Pabellon vlees met rijst, zwarte bonen en banaan
Parilla is een barbeque met lekkere vlees en visgerechten.en Patilla is een watermeloen.de Venezolaanse barbecue met spiezen met worst en verschillende soorten vlees
Sancocho vissoep, met onder andere pompoen en uiteraard stukjes vis
Sopa de chipi-chipi
een pikante soep met kleine clams. Tortilla omelet

Op het dorpsplein tegenover de kerk zitten de bewoners lekker op een bankje in de schaduw van de bomen te kletsen of delen samen een kratje bier of fles rum. Ook hier geldt; kijken en bekeken worden.

Rondom het plein rijd een nimmer stoppende file van blik die alleen maar voor de gezelligheid met de hele familie rondjes draait.
Ook komt er nog even een auto langs met een enorme Luidspreker op de laadbak.. en volle Power dus.
Van oud tot jong en van dik tot dun laat iedereen zich van zijn echte kant zien.
Als het ff kan zijn de auto's voorzien van een flinke geluidsinstallatie die alleen maar in de hoogste stand probeert op te boksen tegen de luidsprekers van de kerk.

In het plaatselijke kroegje hebben we wat te drinken gehaald, 4 flesjes bier en 2 cola voor omgerekend 1,50 euro.
Nog een wandeling door het dorp gemaakt, op elke hoek werd gegrild en was er een rook van jewelste maar het zag er allemaal appetijtelijk uit.

Na 3 uurtjes werden we weer opgehaald door el taxista.
(de taxichauffeur) die ons weer veilig naar ons hotel bracht waar we meteen een duik namen in het zwembad. Na gegeten te hebben lekker aan het strand uitwaaien.

Er liep een groep jongeren rond met instrumenten en trommels die er vrolijk op los sloegen en dat met die temperaturen.

We hebben nog geprobeerd om te internetten maar dat ging niet: Het was zondag.
's Avonds Mexicaans gegeten, gezellig en lekker met het personeel in Mexicaanse kledij.

Je ziet het park al van verre liggen door het Reuzenrad en de Achtbaan die ver boven alles uitsteken. hier in dit pretpark ( waar tot 6 uur in de avond geen kip te zien is i.v.m de hitte ) bestaat de mogelijkheid om met Dolfijnen te zwemmen.
Na een grondige instructieles van het Team en de begeleiders over wat wel en niet mag gaat een groep van 12 personen (jammer eigenlijk teveel) een rond bad in waar de dolfijnen al rondzwemmen.

Als voorzichtige kennismaking kan Ria ze eerst strelen en later ook zelfs trucjes laten doen. Met de vingers in de lucht en jawel hoor hij gaat recht opstaan door met zijn staart in het water te bewegen. Later zelfs wordt ze door zich vast te houden aan de rugvin door het water voortgetrokken.

Het blijkt een bijzonder en ontroerend gevoel te zijn de dieren te kunnen aanraken en iedereen was dan ook zeer onder de indruk.

Het personeel wilde nog wel ff zien wat ik gefilmd had maar daar gaf ik ze geen kans voor. Ze willen hun D.V.D natuurlijk slijten. die kon je na afloop kopen maar daar hebben we maar vanaf gezien.

Al met al heel leuk, minder leuk de aapjes in de kooitjes, waar je altijd het verhaal bij krijgt dat het weesjes zijn omdat de moeder is overleden en dat het dus gerechtvaardigd is dat ze achter tralies zitten.

Een schrijnend gezicht , temeer dat wij ze in Afrika Kenia en Tanzania in het wild hebben gezien.

Het was onderhand bloedheet geworden , de chauffeur stond al klaar wij wilden zo snel mogelijk de airco bus in duiken , moesten we nog wachtten op een Belgisch stel dat zonodig de DVD met 600 foto's op de monitor wilden bekijken omdat zij er ook opstonden.
Nadat we gewoon richting bus liepen kwamen ze toch maar snel achter ons aan.

Op het stand naar de tafereeltjes gekeken die er zoal om je heen gebeuren zoals een spontaan groepje muziekanten die gezellig muziek maken terwijl de vrouwen bezig zijn elkaars  haar in orde te maken
of het gezin uit Venezuela dat gewoon een heel tafeltje eten besteld met frietjes en drank en dat mooi op het strand laten neerzetten om daarna gezellig beginnen te peuzelen.

Zeker niet te vergeten de toeristen die tientallen zonnebrillen of bikini’s passen en dan doodgelukkig zijn als ze de prijs met een euro naar beneden hebben kunnen handelen.

Verder hebben we lekker zitten lachen met Truus en Wiel en (een niet zuinig stel) uit Zeeland. Frank en Manon Boonman.

Dankzij Franks duikershorloge dat hij in het zwembad gooide werd ik exact op de hoogte gehouden van de watertemperatuur en diepte van het zwembad en je kon er ook nog op zien hoe laat het was. 
Helaas bleven zij maar een weekje maar dat is te begrijpen met zo'n duur horloge.

Woensdag:
Dolfijnen spotten op zee.

Vanuit het hotel opgehaald en naar het ongerepte visserdorp El Guamache gebracht. daar stapten we op de gereed staande penero.
 
Met een klein groepje een 30 tal minuten varen richting  het eiland Cubagua op zoek naar dolfijnen. Wij hoefden niet lang te wachtten of ze kwamen er al aan. Echt honderden, van alle kanten.

De zee was heel kalm en daardoor leek het een spiegel. Je kon deze beesten heel goed onder water zien zwemmen en in schooltjes doken ze op en verdwenen ze weer.
Een Venezolaanse die aan boord was hoefde maar te fluiten en ze kwamen er weer aan. Ook zagen we nog trompetvissen en een schildpad

Het was een gezellige dag met een leuke groep. De aangeboden drankjes namen weinig aftrek omdat iedereen alleen maar oog voor de Flippers had. Het was zeer zeker de moeite waard.

Wij hadden deze trip gedaan met Arie van Reel-man.com.
Arie is bekend van het TV programma "Ik vertrek" dat op de nederlandse buis is geweest.
(http://www.reel-man.com/dolphins/nl/index.html)

Een fijne dag dus. Op een van de vissershuisjes stonden wel wat anti-toeristen leuzen geschilderd.

De bewoners van dat gedeelte waren er waarschijnlijk niet zo blij mee dat er dit soort activiteiten plaats vonden.
De chauffeur wilde het niet letterlijk voor me vertalen maar ik merkte dat hij het gênant voor ons vond dat het er stond.

Juan Griego dankt zijn naam aan een Griekse piraat die hier aanspoelde Jan de Griek. Juan Griego staat bekend om zijn mooiste zonsondergang ter wereld,( nou dat verhaal heb ik ook op 100 Griekse eilanden, in Kenia in Tanzania in Afrika en in Israël gehoord.)

Dus het was gewoon een mooie zonsondergang punt uit!!

Ook heb je hier een leuke boulevard waar meestal Arabieren hun winkels hebben gevestigd, alles wat je hier echter koop is ECHT NEP ook al zullen ze beweren dat het merk artikelen zijn..

En op elke hoek staat wel iemand die vraagt: Change Money.
Verder een prachtig kerkje dat helaas geheel is ingesloten door winkels.

Lekker gegeten bij LA MAMMA, (doet iedere toerist waarschijnlijk). maar het was dus echt goed. Je kon er allerlei kreeften en gamba's eten tegen prima prijzen.
Wij betaalden met 4 man incl. drankjes 55 euro.

Ook hier komen de verkopertjes uit het dorp met hun tierelantijntjes langs of zingen een liedje of zeggen een gedichtje op om hun zakgeld (of levensonderhoud) op te voeren.

Later op de avond door onze (bijna privé chauffeur) op gehaald die het onderweg nog klaarspeelde een kat plat te rijden.

was. Maar dat bleek de prijs voor de hele boot te zijn ongeacht het aantal meevarende. Wij waren er heel vroeg en zaten dan ook in een van de eerste bootjes en het was er heel rustig, geen storende bootjes met andere toeristen.

Ongelooflijk mooi. natuurlijke de bekende Mangrove bomen en planten
(4 verschillende ,zwarte,witte,rode en knoop mangroven dit is vrij zeldzaam om ze alle 4 tezamen te hebben) maar ook schitterende zeesterren ( in zoet water) en heel erg mooi de zeepaardjes.

Je kon ze zo uit het water pakken. Ria had er een in haar hand en ze kon zo het hartje voelen kloppen( van het zeepaardje dus) snel weer terug gezet om verdere stress te voorkomen.

Verder eigenlijk weinig vogels gezien, waarschijnlijk omdat het iets regende .maar normaal kun je er pelikanen, fregatvogels, parkieten, papegaaien, aalscholvers en wit- grijze reigers zien.

We hadden een ritje van ongeveer een uur maar dat liep uit tot 1 uur 15 minuten. De bootsman sprak weinig Engels maar deed zijn best.

Zaterdag:
Rustdag want we gaan morgen de tour door Venezuela maken. Dus nog ff de accu opladen.

Tienduizenden betogers zijn in Venezuela de straat opgegaan om te protesteren tegen de sluiting van het  televisiestation door president Chávez. 
De zender van de oppositie is kritisch over de het beleid van Chavez' regering.De regering is niet van plan een nieuwe vergunning af te geven, want volgens Chávez heeft de zender in 2002 een mislukte coup tegen hem gesteund.
In plaats van RCTV komt er een nieuwe staatszender, waarop volgens de regering de vrijheid van meningsuiting zal worden gerespecteerd.
De oppositie heeft daar niet veel vertrouwen in en organiseerde daarom samen met het tv-station de massademonstratie in de hoofdstad. 
Ja we hebben het live kunnen volgen op TV ( de andere zender dus).

Verder naar de Orinocodelta

de Website van Ton en Ria: