Homepage

ArgentiniŽ - Buenos Aires
Tekst en foto's: Kristine Hannon
Reistijd: november 2005

     

Iguazu fals

Iguazu

Buenos Aires

Ushuaia

Parque Nacional Los Glaciares

     

Dag 3: donderdag 24 november 2005: Puerto Iguazu Ė Buenos Aires.

Deze morgen wakker geworden van een heuse tropische storm. Massa's regen, onweer, hevige windstoten en de gebruikelijke stroomonderbrekingen. Wat een geluk dat ik gisteren de watervallen heb bezocht!! Het is geen weer om een hond door te jagen en bijgevolg ga ik nog een beetje soezen in mijn warme bedje ( zonder airco is dat ook niet moeilijk...). 't Is tenslotte nog maar 7u45. De bananenboom voor mijn venster, met zijn drie ŗ vier meter lange bladeren, ziet er een beetje verwaterd uit.

Straks nog wat rondhangen en wat kaartjes schrijven ( ik heb er al 30, dat is precies de helft van wat ik nodig zal hebben ), want om 14 uur vertrek ik naar de luchthaven voor mijn vlucht naar Buenos Aires. Ook eens kijken of het internetcafť nu Internet heeft.

Amai, anderhalf uur achter de computer!! Maar ja, dat was de ideale gelegenheid om bij te blijven met mijn reisverhaal. Het regende toch pijpenstelen. De helft van mijn kaartjes is ondertussen al geschreven. Posten zal moeten wachten tot in Ushuaia want postzegels zijn hier blijkbaar zeldzaam.

Ondertussen is het 14 uur en komt de taxi mij ophalen. Een taxi 'remisse' wel te verstaan want, zo verzekerde mij de bejaarde dame van de heenreis, de rest is uiterst twijfelachtig en onbetrouwbaar! Taxi's zijn hier trouwens heel goedkoop, ongeveer dezelfde prijs als onze bussen. Deels is dat te wijten aan de goedkope benzine hier ( 1.18 pesoís per liter, bij ons is dat omgerekend nog geen halve euro ).Onderweg geniet ik nog van het subtropische landschap, het ondoordringbare regenwoud

met zijn dichte begroeiing. Vanuit de helikopter leek het een oneindig groen tapijt. Ik passeer nog een boom vol papegaaien
( jammer, geen tijd voor een fotootje...)

Eens in de luchthaven, valt mij op dat een tweedaags verblijf in Iguazu het meeste succes heeft: ik zie namelijk veel gezichten van op de heenvlucht. En ook mijn redder in nood, de man van Aerolineas Argentinas die mijn slot forceerde, is aanwezig.
Zijn lachje doet vermoeden dat hij me herkent. Het mooie zit in de kleine dingen des levens....( en natuurlijk ook in de grote.)

Ik zit hier eigenlijk wel goed: op een stoelenrij voor het raam, met zicht op de bussen met aankomende toeristen. Ik kan hier doen wat ik wel eens graag doe: mensen kijken. Wat sommigen al niet meesleuren...
Straks in het vliegtuig doe ik beslist mijn bergschoenen uit want mijn voeten jeuken verschrikkelijk van alle muggenbeten die ik heb.
Ik denk ook dat ik begin te stinken, heb al sinds mijn vertrek uit BelgiŽ dezelfde broek aan ( lange welteverstaan !!! Onderbroek is dagelijks vers, wat denk je wel !? ). Hij is al nat geweest van het zweten en van de regen . Maar dat interesseert jullie zeker niet hť....haha. Zal hem morgen in een wip wassen met WIPP...

Bienvenidos a Buenos Aires !!!!
Buenos Aires, ofte Parijs van het zuiden met zijn brede boulevards, helse verkeer ( bumperrijden, voortdurend wisselen van rijvak zonder richtingsaanwijzers en alleen remmen als het niet anders meer kan ), zijn kleurig geklede Gaucho's, tangodansers op straat, straten zonder naam ( een hele klus om je weg te vinden...), prachtig bloeiende Jacaranda's die eerst uitbundige paarse bloemen krijgen alvorens blad te vormen, zijn Rio de la Plata ( de 200 km brede rivier waarlangs de stad is
opgetrokken ), etc.

Maar Buenos Aires is ook een immense sloppenwijk, die vanuit de lucht gezien werkelijk gigantisch groot is. Deze sloppenwijken worden beetje bij beetje ontruimd om plaats te maken voor de uitbreiding van de stad, voornamelijk kantoorgebouwen.

En zo komt het dat je tussen twee nieuwbouwcomplexen restanten ziet van deze krottenwijk, schamele half afgebroken krotjes waar nog steeds de kleurige was buiten hangt...

Ik echter, word netjes voor mijn hotelletje afgezet. Als de wagen stopt, moet ik toch eventjes goed kijken. Want mijn hotel is enkel....een deur !? Naast die deur, aan beide zijden, zijn er winkels en andere gebouwen. Maar eens binnen, de trap op en de lift in, stap ik uiteindelijk in een prachtig decor.
Dit hotel is gebouwd in 1950 en straalt nog de warmte uit die alleen een oud hotel kan geven. Een open ruimte van gelijkvloers tot het glazen dak ( dat trouwens openschuift!) en daartussen lange rechthoekige terrassen die rondom rond lopen en uitkijken op de patio. De kamers zijn zeer smaakvol ingericht met bloemetjespapier en geruite deken.
Het doet een beetje Laura Ashley achtig aan. De kamer heeft geen venster, maar een grote, oude dubbele deur, vervaardig uit hout en glas, die uitgeeft op het binnenterras.
Het is leuk hier te zitten schrijven met open deur, terwijl iedereen passeert.
Verder is heel het hotel zeer smaakvol aangekleed, met erg veel oog voor details.


Tango at la Boca

De badkamervloer heeft een verzonken gedeelte, dat dienst doet als douche. Als extraatje staat er een minitrekker voor het geval je teveel spettert tijdens het douchen...het douchegordijn is als een kanten tafelkleed met plastiek gevoerd en het is 'schuurpapierí i.p.v. toiletpapier...Schitterend !!!! Dit is maar een twee sterren, maar 10 keer beter dan de vier sterren die ik had


Bloemenwinkel in Buenos Aires

in Iguazu ! Dit hotel wordt met liefde geleid, en dat is toch altijd het beste, is het niet !? I love this place !!!
Buenos Aires by night is even druk als Buenos Aires by day.

Veel armoede, tijdens mijn avondwandeling zag ik hoe iedere vuilzak hier te gronde onderzocht wordt op iets bruikbaars. Ik zag een vader en moeder met hun baby'tje van een paar maand zich installeren voor de nacht op hun open geplooide kartonnen dozen.
Het is ook geen verborgen armoede zoals bij ons. Mensen steken zich niet weg, het is alomtegenwoordig. Veel straatverkopers, en neem dat maar letterlijk want ze lopen tussen de wagens die voor de stoplichten staan om hun bloemen, voetballen (echt gezien ), kranten e.d. te verkopen.
Als je op het middelste rijvak staat ( en het waren er 6 enkele richting ) met je bloemekes en het wordt plots groen, dan kan ik je verzekeren dat dit geen ongevaarlijke bezigheid is !!
Ik zit nu op mijn gemak in cafť Goya op de Avenida de Mayo en geniet van mijn boek ( Harlan Coben's De onschuldigen: een aanrader ), de
Argentijnse muziek en een glaasje Lopez Tinto (= wijn natuurlijk, wat anders...?!).
En ik mag ook met genoegen vaststellen dat ik toch nog niet al mijn charmes ben kwijtgespeeld. Blijkbaar houden de Argentijnen ook wel van een beetje rondingen...haha.

Nu doe ik mijn luikjes dicht en vertrek ik naar dromenland...

Naar Ushuaia

 Kristine

printversie

310.18.01.08